European Parlement

Denk vooral aan wat de voorzitter van de Europese Commissie gisteren in Brussel tegen mij zei, toen ik hem vragen stelde over problemen rondom Toearegs; hij had 2 minuten nodig om het te formuleren en zei uiteindelijke tegen mij, letterlijk "als er een probleem is moet je ook proberen ervan te profiteren". En daarmee wou hij zeggen, nu gaan ze 50 tot 100 miljard Cfa beschikbaar stellen voor Niger om mensen die teruggekeerd zijn ui Libië te helpen. Dus wij moeten ook op die manier proberen ervan te "profiteren".
Ik hoor het wel van jullie,

De scheiding van Kerk en Staat

21-03-2011 De scheiding van kerk en staat.
Ik was aan het luisteren naar de radio vandaag, ik hoorde een discussie over de scheiding van kerk en staat. Het thema was natuurlijk “de hoofddoek”, het belangrijkste geloof symbool van deze tijd en het meest besproken onderwerp van de laatste 5 jaar.
Er worden heel veel discussies gevoerd of wel of niet een hoofddoek gedragen mag worden in de overheidsinstellingen, daar ging het ook vandaag over. Er was een mevrouw aan de telefoon die zei als ze de hoofddoek verbieden dan kunnen ze alle geloofssymbolen verbieden, zoals kruishanger, keppeltje en ander symbolen of petten, hoeden, of ander hoofddeksels enz. enz.
Liever broeders en zusters,
Ik ben meer dan 200 jaar moslim, hier bedoel ik mee, dat ik niet bekeerd moslim ben, zover als ik weet zijn mijn voor- vóórouders meer dan 200 jaar geleden bekeerd tot islam, en wij leven nu in 2011 maar ik kan de discussies van nu niet meer volgen, het lijkt alsof het dragen van hoofddoek het allerbelangrijkste is, om een goed moslim te zijn moet je een hoofddoek dragen.
Maar mijn broeders en zusters, wij leven in een wereld waar de scheiding van kerk en staat al eeuwenlang gaande is, en wat wij vaker vergeten, is dat wij als moslims zijnde, weten en geloven wat de islam zegt nl. “daar waar je bent hoor je te zijn”, misschien val ik in herhaling, want wat ik nu zeg is een herhaling van wat wij als moslim zijnde weten.
Broeders en zusters,
Allah zegt wees geduldig, en nu is de tijd om geduldig te zijn, wij moeten de staat niet forceren om ons te accepteren met onze hoofddoeken of andere symbolen, wij moeten kunnen begrijpen dat de staat geen behoefte heeft aan onze symbolen, want die tijd is voorbij.
Broeders en zusters,
Wat is mooi aan werken bij Hema met een hoofddoek, of achter een Gemeenteloket met een hoofddoek, liever werken bij een slager om een Hema worst te draaien, dan dat ik achter een Gemeenteloket zit met een hoofddoek. Wees geduldig, en probeer hier te zijn, Takya plegen zoals anderen zeggen past niet in deze samenleving.
Vinden jullie het gek dat de mensen die Islam proberen te vernietigen, dat zij allerlei manieren verzinnen zoals het woord Takya. Als een docent weigert vrouwen een hand te geven na een bedevaart naar Mekka, nou dat kun je noemen “Takya plegen”. Er staat beschreven in de Koran dat als je naar een bedevaart bent geweest, dan moet je proberen het vast te houden dat betekent dat je alleen maar bezig met je geloof moet zijn, maar er staan meer dingen in de Koran beschreven, waar wij soms te ver proberen te interpreteren waardoor wij in de fout gaan, soms denken wij te ver, zoals wij soms denken dat zolang we jong zijn kan ik alles doen wat ik wil, want er is een advies die wijst naar, als je de 40 jaar gepasseerd bent dan moet je minder uitbundige dingen gaan doen. Wij nemen gewoon sommige dingen te letterlijk daardoor gaan wij de fout.
Omdat ergens staat dat je na je 40ste rustiger moet doen, dat wil niet zeggen dat je in jouw jonge jaren allerlei kattenkwaad moet uithalen zoals ; disco’s onveilig maken, rokken jagen, drugshandel, diefstal plegen, tankstations overvallen, enz. enz. Vinden wij het gek dat iemand zulke woorden als Takya gaat verzinnen om de Islam te vernietigen?
Beste Broeders en Zusters,
Tot nu toe heb ik nog niet gehoord of gelezen dat iemand ontslagen is, vanwege dat hij/zij de Koran leest tijdens zijn/haar pauze op het werk , want iedere dag een stuk uit de Koran lezen is belangrijker dan het dragen van een hoofddoek. Broeders en Zusters ik wil ook 4 vrouwen hebben, maar dat heb ik ook niet kunnen aanschaffen omdat het niet in de maatschappij waar wij nu proberen een deel van te zijn past, maar ik ben nooit iemand tegengekomen in dit land die er moeite mee heeft. Broeders en Zusters, Allah is vergevend en hij zal ons vergeven als wij onze hoofddoek inruilen met behoud van onze baan, wees geduldig want je hoort hier te zijn.
Beste Broeders en Zusters,
Wordt het niet tijd om mee te doen aan Twitteren, Facetbook, hyves om onze broeders en zusters te ondersteunen om de revolutie naar hier te halen? Wordt het niet tijd dat wij accepteren dat de scheiding van kerk en staat helder en duidelijk is? Wordt het niet tijd dat wij accepteren dat de staat ons niet meer nodig heeft? Wordt het niet tijd dat wij accepteren dat onze symbolen schadelijk kunnen zijn voor het besturen van de staat?.
Lieve Broeders en Zusters,
Wat vinden wij eigenlijk van de positie van onze leiders binnen de Islam? Wat vinden wij ervan hoe onze leiders omgaan met de mensen? Zoals in Tunesië, Libië, Egypte, Jemen, Syrië, Saudi Arabië, Algerije en de rest van de Islamitisch wereld? Wordt het niet tijd dat wij accepteren dat wij in 2011 leven?.
Beste broeders en zusters,
Het woord scheiding van kerk en staat zegt genoeg, als de staat door een meerderheden, die niet om geloof of symbolen geeft bestuurd wordt, dan valt er niets anders aan te doen voor gelovigen, dan te leven waar ze moeten zijn, dat betekent dat wij naar hier gekomen zijn en nu moeten wij ook hier proberen er wat van te maken.
Er wordt vaker vergelijkingen gemaakt met wat zij noemen, appel vergelijken met peer, ik bedoel dat met die ene vrouw die door de telefoon zei dat ze ook kruisjes moeten verbieden. Ik vind dat wij elkaar diep in de ogen moeten kunnen kijken en eerlijk tegen elkaar durven te zeggen wat wij vinden.
Je kan het dragen van een kruisje niet vergelijken met het dragen van een hoofddoek, ik ben nooit iemand uit dit land tegengekomen die een hoofddoek draagt omdat hij/zij dat mooi vond.
Beste broeders en zusters,
Volg je hart en wees geduldig zoals hoe de islam het beschrijft “geduld is een schone zaak”, met geduld maak je soep van een steen, kennen jullie het verhaal van een Imam die nooit met iemand in discussie gaat? Dat iemand geprobeerd heeft met hem in discussie te gaan en dat dat niet gelukt was?.
Deze man heeft tegen iedereen gezegd ik ga een hevig discussie met de Imam aan, toen hij bij de Imam kwam werd hij met een warm hart ontvangen. Hij werd voorzien van eten drinken en alles wat je maar voor je gast kan geven om hem tevreden te stellen, dan pas komen de vragen zoals “wat kan ik voor u doen” en “is alles naar uw zin” enz. Nu denkt de man; nu is het tijd om met de Imam in discussie te gaan. Hij zei “oh, ongelooflijk, onderweg naar hier heb ik iets raars meegemaakt”,” oh”, zei de Imam “zoals wat” vroeg hij. “Ja, onderweg naar hier zag ik een ezel op de top van een boom van 6 meter hoog zitten” zei de man. De Imam kijkt hem aan en knikt en schud zijn hoofd en zei “er is niets onmogelijk voor Allah”.
U kunt zelf raden wat die man op dat moment voelde, maar Allah houd van iedereen, ook de man die discussies met iedereen zoekt. Wij moeten geduld hebben, het woord zegt genoeg; de scheiding van kerk en staat is een duidelijke teken dat nu heerst. Wij leven in 2011, de tijd van staat zonder geloof, dat is een feit.
Wij zullen het moeten accepteren en niet anders, dit is de tijd van Facebook, Twitter, hyves en Skype.
Beste broeders en zusters,
Allah zegt “waar je bent hoor je te zijn”, wij zijn hier en wij horen hier te zijn.
In de naam van Allah, de Barmhartige, de Genadevolle. Zeg:’’ Allah is Één. Allah is Eeuwig en Absoluut. Hij verwekt niet en heeft niet verwekt en Hij heeft geen één gelijke.
Wees geduldig je hoort hier te zijn.

Mijn vraag aan u is “heeft u vandaag gegeten en gedronken?” Heeft u nog een euro over? Geef het aan deze organisatie, ze zorgen ervoor dat de kinderen van de regio Inadougoum schoon drinkwater krijgen, want deze kinderen leven in een hete woestijn zonder schoon drinkwater, water=leven. www.aman-iman.nl
Bankgegevens
Rekeningnummer ABN AMRO bank 57.69.16.978
Ten name van Stichting Aman-Iman Landgraaf

IBAN: NL65 ABNA 057.69.16.978
BIC: ABNANL2A
Inschrijving KVK
KvK Zuid Limburg 14094163

Bijvoor baat dank
Met vriendelijke groet
Abakoula Argalaless

Kaddafi misbruikt de Toeareg

Ik moet u bekennen dat sinds de opstand in Libië kwam, dit mijn grootste angst was, vooral de term die in alle kranten TV- en Radio nieuws gebruikt wordt, nl. dat Kaddafi gebruikt maakt van huurlingen tegen zijn eigen volk. Niemand kent Kaddafi beter dan ik, geen arabist of deskundige in Nederland kent Kaddafi goed, ik heb deze man vanaf mijn 15e gediend, ik heb mijn 2 neven in Palestina verloren door deze man. Deze man heeft altijd de toeareg-jongeren, die niet tegen hun eigen volk wilden vechten en op zoek waren naar hun eigen identiteit, opgevangen in militaire kampen met de belofte dat zij een gedegen militaire opleiding zouden krijgen, maar niet ingezet zouden worden tegen hun wil bij militaire acties. Maar voor Kaddafi is het toch "voor wat, hoort wat". Door deze man zijn er honderden toearegs omgekomen tijdens de oorlog van Libië tegen Tjaad. Ik smeek de wereld om deze termen niet meer te gebruiken, dit zijn geen huurlingen van Kaddafi, Kaddafi misbruikte deze mensen, hij verplichtte ze om voor hem te doen wat híj wil. Ik hoop dat de wereld goed nadenkt wat ze met Kaddafi gaan doen, de opstand in Libië zal heel veel levens kosten, niet alleen de Libiërs maar inderdaad ook de toearegs die bestempeld worden als de huurlingen van Kaddafi. Het ergste komt pas als Kaddafi verdreven wordt of als hij niet meer is, want deze mensen worden nu al bestempeld als huurlingen van hem. Wat zou zijn opvolger doen met deze mensen? Ik kan één ding zeggen, er zijn toearegs in Libië die meer dan 40 jaar in Libië wonen maar geen enkele heeft de Libische nationaliteit, de enige identiteit die ze hebben wordt gezien als een geschrift die alleen door Kaddafi goedgekeurd is, zij mochten geen Libiër worden. Ik vraag de wereld om hulp, want dit is niet de strijd van burgers van Libië en zeker niet die van de toeareg.

Vriendelijke groet
Abakoula Argalaless

'PVV'ers zijn oorlogshitsers'

Beste mensen,
Nederland verkeert sinds zondag in een hel, een hel waar onze ogen en harten te dichtgemetseld zijn om het te zien of te voelen. Wat mij in deze zaak erg pijn doet en kwaad maakt is dat ik vanaf zondag zit te wachten op de man waar 1,5 miljoen mensen op gestemd hebben, omdat hij de beste man was voor ons land. Ik ben nog steeds aan het wachten op het moment dat deze man het hele volk gaat oproepen om in opstand te komen om de pedofilie-terreur aan te pakken. Wat sinds zondag zich afgespeeld heeft in ons land is duizend keer erger dan wat zich afgespeeld heeft in Gouda of Tilburg, daar waar deze man ons land beticht van straat-terreur. Het gaat mij hier niet om de afkomst van het tuig dat de problemen veroorzaakt, maar om de problemen waar ons land nu mee te maken heeft. Ik hoop dat deze man nu zijn ogen en zijn hart open doet en kijkt en voelt wat deze ouders en hun kinderen voelen op dit moment.
Via deze weg wil ik alle mensen in Nederland ongeacht geloof, ras of achtergrond vragen om samen 1 minuut stil te staan en te bidden tot Allah (God) of hoe je hem mag noemen om te vragen onze ogen en harten open te maken om echte problemen die ons aan gaan, te zien, te voelen en te bestrijden, want bij de man waar 1.5 miljoen mensen in geloven zijn, zijn ogen en zijn hart dichtgemetseld. Hij ziet alleen de problemen, die geen problemen behoeven te zijn, zodat het in ons land nog beroerder wordt, maar beslist niet veiliger.
Deze kinderen zijn de toekomst van dit land, ze zijn diegenen die dit land over 20-30 jaar zullen regeren, dus ik vraag het aan u allen, nogmaals samen de bidden om voor ons deze onzichtbare problemen zichtbaarder te maken.
Geert Wilders succes met je oproep, maar u vergeet één ding; in de verkiezingscampagne oproepen dat je Nederland terug wilt geven aan de Nederlanders en nu roep je de Wereld op om Iran terug te geven aan de Iraniërs en de Palestijnen te laten verhuizen naar Jordanië en Israël terug te geven aan de "Israëlieten". En Nederland zit met haat en leed en ontevreden mensen.

EU Ambassade in Niger

Vandaag wordt in de begrotingscommissie van het Europees Parlement gestemd over een voorstel om in het Afrikaanse land Niger een EU-ambassade te openen die meer voldoet aan de wensen van de EU. Hoewel de overheid van dat land gratis grond aanbiedt voor het bouwen van de EU-ambassade in het kader van de nieuwe buitenlanddienst van Ashton, vindt de EU het noodzakelijk om voor een bedrag van ruim 1 miljoen euro land van de Franse ambassade te kopen, omdat die in een ´veel betere wijk´ staat. De bouw van de beoogde EU-ambassade zal ruim 3 miljoen euro bedragen, omdat de huidige huisvesting ´niet erg representatief is´, aldus de EU. Verder zullen er de nodige kosten voor beveiligingsmedewerkers moeten worden gemaakt, gezien de activiteiten van Al Qaida in Niger. Die kosten worden geschat op 355.000 euro per jaar.

Tegelijkertijd is de nieuwe buitenlanddienst van Ashton bezig een gebouw in Brussel te huren voor het toekomstige hoofdkantoor. Omdat er nogal haast is met het EEAS- project is de normaal vereiste aanbestedingsprocedure niet correct gevolgd. De EU is daarbij ingegaan tegen haar eigen regels. De jaarlijkse huurkosten voor het EEAS hoofdkantoor zullen ruim 12,5 miljoen euro bedragen naast de inrichtingskosten voor het gebouw a 20,7 miljoen euro. Daar komen nog de jaarlijkse beveiligingskosten en vaste lasten bovenop. PVV Europarlementslid Lucas Hartong: “Ik vraag me werkelijk af hoelang deze idiotie nog wordt getolereerd. Ik hoor er de gevestigde politieke partijen uit ons land niet over. De PVV verzet zich hevig tegen deze geldverspilling omdat niemand in Nederland erom heeft gevraagd en de EEAS op volstrekt ondemocratische wijze is doorgedrukt. Nu zien we de directe gevolgen ervan in de vorm van enorme kosten en dat in een economisch moeilijke tijd. Ik ga hier zeker vragen over stellen aan de Commissie.”

S' Morgens vroeg

Het is altijd spannend als wij naar Niger gaan, Woensdag 16 december 2009 om kwart voor zeven ging de bel, dat was Jo een vriend die ons naar het vliegveld Dusseldorf zou brengen. Toen wij de koffers begonnen in te laden, zei hij dat ik nog een plaats moest vrijhouden , want de vriend van zijn dochter ging ook mee, “maar ze kunnen in de kofferbak zitten”, ik kijk hem aan maar ik dacht wel dat het een grap moest zijn, maar niets is minder waar, hij meent het.
Wij hebben negen koffers vol, met vanalles wat men kan gebruiken: kleding, schoenen, handdoeken, noem maar op, en ieder van ons heeft zijn eigen trolly, vol met van alles erin, ik heb zelfs naast mijn trolly, een laptoptas, ja! ja! Laptop je hoort het goed een geitenhoeder met een laptop, en nog een camera-tas.
Wij hebben alles ingeladen en de kinderen waren klaar dus wij kunnen vertrekken richting Landgraaf, waar de dochter van Jo en haar vriend klaar staan om in de kofferbak te kruipen.
Toen wij daar aankwamen, haalde Jo een zwart doek en een rol plakband uit en riep hij “houd even vast Aba” , ik moest het doek met plakband aan de binnenkant van de achterruit vastplakken zodat niemand kan zien wat er in de kofferbak zit.
Jo’s dochter en haar vriend gingen achter in zitten en de klep ging dicht, “rijden maar” zei Jo tegen mij. “De TOM TOM staat goed ingesteld” zei Jo “als het goed is, rijdt je tot aan de deur” zei hij nog eens, maar vanaf toen begonnen de problemen al, want ik moest binnendoor rijden, God weet waar we zaten, het leek wel klein Zwitserland. Toen we even stopten om de TOM TOM te controleren bleken we op een stopplaats voor gehandicapten te staan, één ervan deed verwoede pogingen om in het busje te stappen, pas toen mijn vrouw hem in het Duits uitlegde dat het een privé busje was, staakte hij zijn poging om in te stappen. Daarna ergens onverwachts,kom ik toch de autobaan tegen richting Dusseldorf. Mijn vrouw die naast mij zit en de kinderen achter in, hadden vanwege hun angst te laat te komen bijna niets gezegd onderweg.
Je kent het wel, ik moest die stomme TOM TOM volgen, ik ken de wegen niet en daar waren overal werkzaamheden ieder kant die de TOM TOM mij uitstuurde, mag ik niet in, dus ik moest iedere keer om keren of wordt ik naar een andere kant gestuurd. Ik heb stress en heb mensen in de kofferbak wat verboden is, en ik moest op tijd in Dusseldorf zijn.
Op een gegeven moment ben ik gewoon blind gaan rijden, dat ding ging zelf de juiste weg zoeken en ik maar door die dorpen, dorp in dorp uit, totdat ik de weg tegenkwam richting Dusseldorf, Ik heb het hem toch onderweg wat geknepen, want ik was bang dat iets geks zou gebeuren, dan hang ik met mijn busje vol met koffers en twee mensen in de kofferbak wat helemaal verboden is.
Om twee minuten voor negen zijn wij in Düsseldorf aangekomen en het was ruim op tijd gelukkig maar, wij hebben alles snel moeten uitladen, en Jo’s dochter en haar vriend de sleutels van het busje overhandigd en uitgezwaaid, nu zoeken met alle die bagage naar de balie van Afriqiyah.
Na het inchecken kan ik pas ademhalen. Want ik was bang dat wij te veel bagage hebben, maar aangezien dat wij voor vijf man tickets betaald hebben, valt het aantal kilo’s, die wij hebben mee,wij hebben ingecheckt, nu wachten op het vliegtuig. Het was maar 2 uur vertraging.
Om half vijf landen wij in Tripoli, om 20.00 uur zou het volgende vliegtuig vertrekken, om half twee ’s nachts hebben wij de volgende vlucht, slechts 5 en een half uur vertraging. Wat eigenlijk nog een geluk is geweest, want het zag ernaar uit dat wij zouden moeten overnachten op vliegveld Tripoli, en geloof me dat is geen lolletje. Om half vijf ‘s morgens zijn wij in Niamey geland, daar wacht Faycal op ons met de auto, na alle contrôles, hebben wij alle bagage ingeladen en naar onze logeerhuis gereden, waar wij paar dagen verblijven voor dat wij verder reizen naar Tahoua 700 km verder.
17 december 2009 om negen uur ’s morgens worden we in paniek gewekt door huilend kinderen, want er waren veel muggen in hun klamboe, met wat knuffelen en sussen zijn ze tot rust gekomen, om 12 uur ben ik samen met Lamin en onze bewaker Housseini naar de winkel gegaan om wat spullen voor het huis schoon te maken, want het huis was helemaal onder het stof.
Om half twee zijn wij even de stad in gegaan om wat te eten, want wij hebben helemaal niets in het huis behalve stof, bewaker Housseini ging het huis helemaal schoon maken, toen wij terug waren uit de stad was alles schoon.

Zand tussen je tanden

18 december 2009 heb ik een afspraak met de Minister van Binnenlandse Zaken dhr Abouba Albade, om half elf belde hij mij op om te zeggen, dat hij om elf of twaalf uur naar ons komt. Ik in paniek natuurlijk, de Minister die naar ons toe komt en ik heb helemaal niets in huis, hoe moet ik straks die man ontvangen? Ik heb liever dat ik naar hèm toe ga dan dat hij naar ons komt.
Ik heb tegen mijn vrouw gezegd dat de minister naar ons komt, ik heb alles snel wat opgeruimd, mijn vrouw die ging zich snel opmaken voordat de minister kwam. Want je probeert toch wat netter te zijn voor zo een man.
Om half twaalf ging de telefoon, ja de minister komt er zo aan, op dat moment was Faycal ook op bezoek bij ons, die zei “ik ga, ik bel je straks”, ik zei, “wacht je niet tot dat de minister er is?” “Nee”, zei hij “het is beter dat ik jullie alleen laat met dat soort zaken kun je beter alleen met hem zijn, daarom komt hij ook naar jouw.”
Om twaalf uur wordt er geklopt aan de poort, want wij hebben geen bel. De bewaker deed open, ik stond op om de man te verwelkomen, tot mijn verbazing stond iemand anders aan de deur dan de Minister. Ik een de hand gegeven natuurlijk en hem naar binnengeleid, mijn vrouw komt ook een hand geven, ze dacht dat het de Minister was natuurlijk, want zij kent hem niet.
Hij ging even zitten en vertelde, dat hij door de Minister is gestuurd om ons te verwelkomen, want de Minister zelf is verhinderd. Door de een of ander redenen kan hij niet komen, maar wij hoeven ons geen zorgen te maken, wij kunnen een vervolgafspraak maken.
Wij hebben wat gepraat en hij moest snel weg, want het vrijdaggebed begon zo. Ik heb hem tot aan de poort geleid en hij zou mij bellen voor een vervolg afspraak. Hij was een hele rustige en aardige man, maar ik blijf het vreemd vinden, maar ja, het zij zo, dat soort mensen hebben ook een druk leven.
Om half twee ben ik samen met mijn vrouw en de kinderen naar de stad gegaan om ons favoriet restaurant te bezoeken. Toen wij daar aankwamen zat er nog een blanke vrouw wat te drinken. Wij hebben wat te drinken besteld, jammer genoeg heeft ons restaurant een andere eigenaar. Wij hebben te lang op eten moeten wachten, de kinderen beginnen zich te vervelen en worden geplaagd door vliegen en op zo een warme dag is dit voor de kinderen niet leuk.
Zaterdag 19 december 2009 om elf uur ’s morgens heb ik een afspraak bij het Ministerie, om half elf stond Faycal bij mij voor de deur met zijn motor (Yamaha), ik ben bij hem achterop naar het Ministerie gereden. Tien voor elf waren wij bij het kantoor van de secretaris van de Minister. Het hele binnenhof lag open, er werd gewerkt aan de waterleiding die kapot was.
Bij het binnenkomen, stond een hele stevige donkere meneer aan de deur, hij deed open en vroeg “wat kan ik voor jullie doen?”, Faycal antwoordde “wij hebben een afspraak om elf uur”, hij kijkt somber op zijn horloge en zei “gaat u maar zitten”.
Even later komt hij terug en riep hij, “jullie kunnen verder naar binnen gaan”, toen wij binnen waren, zag ik iemand achter een bureau met een berg papieren zitten. Ik zag meteen dat het iemand anders was dan degene die ik al kende. Even wat handen geschud en hij zei meteen “ wij kennen elkaar niet, maar ik heb wel van je gehoord”.
Ik dacht dat wij alleen maar even kennismaking komen maken, maar hij zegt gewoon “wij gaan dadelijk kijken of minister tijd heeft voor jullie”, wij hebben wat gepraat over allerlei onderwerpen en over Nederland natuurlijk, want dat was interessant. Hij had het over de haven van Rotterdam daar worden heel veel goederen over de hele wereld verscheept.
Even later ging zijn telefoon over, voor de zoveelste keer. Na het telefoon gesprek zei hij “kom wij gaan naar de Minister. Wij zijn samen met hem daar naar toe gegaan. Bij aankomst bij de Minister net als gewoonlijk, ging hij stil staan met zijn voeten tegen elkaar en met zijn hand tot aan zijn voorhoofd en zegt hij saluut, ik denk, “au” moeten wij dat ook doen? maar het was niet nodig, híj hoort zijn baas op die manier te begroeten.
Wij hebben handen geschud en moesten even gaan zitten, wat herinneringen opgehaald. De Minister vroeg zelfs “hoe gaat het met je vrienden die je de vorige keer meegenomen had en het project?”, hij vroeg nog eens, “hoe is gegaan met de ingezamelde spullen?” Op dat moment was ik wel even in paniek, maar ik heb me proberen te beheersen.
Ik wist dat hij mij dat zou vragen, want ik heb hem zo vaak daar over gebeld toen Ruud in Algerije vast zat met vrachtwagens vol spullen. Ik heb het hem uitgelegd hoe de stand van zaken is. Hij zei ook tegen mij dat zo veel mensen bij hem geweest zijn, maar hij kan zich niet herinneren, dat Ruud bij hem is geweest.
De Minister zei tegen mij “ik heb je beloofd, dat ik jou met jouw project aan de president Mamadou Tandja zou voorstellen, maar de president heeft het op dit moment te druk, hij is elders in het land wegens verkiezingen, maar je bent toch voor familiebezoek? Als je terug komt vanuit Tahoua bel me dan even voor het maken van een nieuwe afspraak”.
Ja, ik heb het ook aan de telefoon gezegd, dat ik naar Niger kom alleen voor familiebezoek, niet voor het project, als het bezoek aan de president niet kan is ook geen probleem, maar hij zei “nee nee dat heb ik je beloofd en dat doe ik ook”.
Wij moeten gaan, want er staan andere mensen te wachten, die ook allerlei zaken komen bespreken.