Het is te erg om het niet aan uw krant door te geven

Geachte Redactie,

Het is te erg om het niet aan uw krant door te geven, vanmorgen toen ik mijn kinderen naar school bracht, waren al de stembussen open. Ik zei tegen mij dochter van zeven "oh, had ik maar mijn stem kaart meegenomen dan kon ik nu al stemmen".
Toen riep zij naar mij met tranen in haar ogen, "je gaat toch niet op die mijnheer stemmen die moslims haat", ik heb het haar deze week vaker horen zeggen, maar het drong niet zo erg tot mij door zoals vanmorgen.
Ik heb het haar proberen uit te leggen dat het alleen maar een politieke uiting van die mijnheer was om zo iets te roepen.
Om 18:40 uur ben ik thuis gekomen, terug van mijn werk. Ik heb haar gevraagd of zij met mij mee wou om te gaan stemmen. Ze is met mij meegegaan, onderweg vroeg zij nog eens "op wie ga je stemmen?", ik zei "niet op die mijnheer die moslims haat".
Zij vroeg mij nog eens " wat gaat gebeuren als die mijnheer wint?, Gaan wij dan verhuizen?
Ik heb haar proberen uit te leggen, mocht het zo zijn dat die mijnheer wint, dan kan hij het land niet alleen regeren, er zijn genoeg mensen in dit land die toch ook van moslims houden. Die zullen het echt niet zo ver laten komen.
Ze heeft ook nog gevraagd "waarom doet die man dat, is hij misschien vroeger door moslims geplaagd?" Ik kon haar hier geen antwoord op geven, ik zei "ik weet het ook niet". Maar ja, diep in mijn hart voel ik pijn dat zo een kind van 7 jaar zo bang geworden is van de uitspraken van een volksvertegenwoordiger. Nu voel ik me ook schuldig omdat ik vaker de politieke discussies volg op TV terwijl zij ook soms meekijkt.

Met vriendelijke groet,
Abakoula Argalaless

"LEUGENS REGEREN"

''Leugens regeren''

Zondag 3 Februari 2008 is de dag van de waarheid of de dag van de leugens, Nederland kijkt of de hele wereld kijkt massaal naar TV naar het verhaal van Peter R de Vries en Joran van de Sloot.

Wie vertelt nu de waarheid, Peter R de Vries of Joran van de Sloot?, zullen wij wel eens de waarheid in de zaak vermissing van het Amerikaanse meisje Natalee Holloway in Aruba achterhalen?.

Wat is belangrijker in deze zaak, de waarheid of de kijkcijfers? 7 miljoen kijkers hebben ze gemeten, dit is ook iets, wat moet je geloven, want hoe doen zij dat? hoe weten zij hoeveel mensen naar de uitzending hebben gekeken?.

Maar ja, het is heel simpel, bv. bij de familie Argalaless wonen 5 personen, zodra een lampje van hun TV bij de meetmachine begint te branden, dan rekent hij vijf personen, dat is ook een volkomen leugen, want mijn vrouw en kinderen hebben een hekel aan dat soort programma's. Ik ben de enigste gek, die ernaar kijkt.

De vraag, die iedereen bezig houd is "wie vertelt de waarheid Peter of Joran?",want zelfs de moeder van het meisje speelt mee. Je ziet hoe zij bij Peter R. de Vries de beelden van zijn bevindingen zit te bekijken. Je zou denken dat het allemaal in scène is gezet.

Je vraagt je af, "waarom wachten zij tot zondag, want ze hebben het al maanden geledem ondekt, dat Joran iets te maken heeft met de verdwijning van Natalee Holloway, maar ik denk dat de moeder geen keus heeft, want zij denkt dat ze eindelijk het verdriet en de wanhoop verwerken kan, nu de zaak opgelost is.

Maar helaas... het is nog niet voorbij, want Joran heeft alweer gelogen al de zoveelste keer, iedereen is machteloos in deze zaak, zelfs de Justitie is machteloos want de leugens regeren nu.

Deze zaak Natalee Holloway laat mij aan denken aan vroegere tijden, wat mijn vader mij altijd vertelt heeft. Hij vertelde mij, dat er een tijd zal komen waar de leugens belangrijker worden dan de waarheid.

Als ik terug kijk naar wat mijn vader zei tegen mij, dan ben ik bang dat hij gelijk heeft, want als ik zie hoe ons rechtsysteem nu is, dan valt mij niets anders in dan dat in deze zaak Natalee Holloway de leugens regeren.

De rechters kunnen Joran niet berechten, want ze hebben onvoldoende bewijsmateriaal, wat je voor de TV zegt telt niet, Joran heeft het zelf gezegd, de hele wereld heeft het gezien en gehoord, maar voor de rechter is het onvoldoende bewijs.

Wie wordt hier beter van, Joran of Peter R. de Vries? Joran die een boek hierover heeft geschreven, is er bekender van geworden. Hij heeft interviews in verschillende programma's gegeven en ga maar zo door,
Peter R. de Vries heeft zelfs verschillende prijzen gewonnen, is zelfs in Amerika bekender geworden of de hele wereld.

Ik vraag mij toch af of wij in deze zaak ooit de waarheid achterhalen, of blijft het net als de orlog in Irak, waar miljoenen mensen worden gedood, op zoek naar wapens maar tot nu toe nihil gevonden?.

Ik wens dat ieder mens tien keer nadenkt voordat hij iets gaat doen, waar hij misschien spijt van gaat krijgen, het zal misschien helpen om nare dingen te voorkomen.

Abakoula Argalaless

Hoe word je een 'Hollandse Ali'?

Geachte Redactie,
Hoe word je een 'Hollandse Ali'? zo wordt een artikel omschreven, die in uw krant van donderdag 9 juli 2009 stond.
Wat een heerlijke artikel,schitterend geschreven, eindelijk iemand die anders denkt over integratie. Ik had bijna de moed opgegeven, want ik heb het vermoeden dat na de nederlaag van de Europese verkiezingen, dat alle Nederlanders het eens zijn met Geert Wilders, maar na het lezen van dit artikel ben ik toch anders gaan denken, voor mij mag u dit artikel 1999 keer vergroten en langs alle auto snelwegen ophangen, want dit moet heel Nederland lezen.
Alleen vind ik het heel erg jammer dat dit artikel niet meer voor mij van toepassing is, want ik ben na 18 jaar in Nederland wonend, eindelijk geïntegreerd. Ik ben nu echt een Nederlander en ik denk ook als Nederlander. Gisteren toen ik thuis kwam, duwde mijn vrouw een brief in mijn handen van mijn buurman, die in zijn brief schreef dat ik met behulp van het kadaster mijn stuk grond moet terugclaimen, en dat moet ik doen, want ik ben een Nederlander en ik voel me ook Nederlander. Ik heb nooit kunnen denken dat ik over een stukje grond moest gaan vechten, want ik geloof dat de grond van ons allemaal is, maar als ik dat stukje grond niet terughaal ben ik niet een echte Nederlander, dus ik moet wel.
Is dat wat Nederlanders van ons allochtonen verwachten?
Nee toch.
Ik geloof het niet dat de gewone Nederlandse burger hetzelfde denkt als hoe de Nederlandse overheid denkt over allochtonen. Ik vind het hele gedoe over de integratie geldverspilling van de overheid, integreren zit in je of niet, je kan niemand dwingen om te integreren, als je het doet dan lok je allerlei problemen uit.
Je kan het vergelijken met religie, je moet niemand dwingen te geloven, een mens moet je de ruimte geven (gunnen) om te geloven waar hij/zij zin in heeft.
Wat nu in Nederland aan de hand is, hebben wij zelf gewild 50 jaar geleden. Zijn wij gelukkig als Ali zegt," ik niet begrijpen", kan zeggen. Dan zeggen wij tegen Ali, "wauw, je kan goed Nederlands spreken". Nu heeft de kleinzoon van Ali de universiteit afgemaakt, maar zit thuis zonder werk, misschien hier en daar wat drugs voor Jansen aan het verkopen.
50 jaar geleden als een bedrijf een teambuilding voor haar pesoneel had organiseerd, huren ze Fatima voor een buikdansshow te komen geven en ze wordt begeleid door Djembee-ritme gespeeld door Camara uit Senegal of Mali.
Maar nu als dat zelfde bedrijf een teambuilding organiseerd voor haar personeel, huren ze Marie om een buikdansshow te komen geven, waar haar uitleg over buikdansen interessanter is om naar te luisteren dan om naar haar buikdansen te kijken. Ze wordt begeleid met een Kakilambe nummer op een Djembee gespeeld door dhr Jansen die beter over het ritme kan vertellen dan dat hij het kan spelen.
Ik vind dat de Nederlandse overheid had kunnen begrijpen, dat wat voor de ene de vrijheid betekent, is voor de andere is een hel.
Als je naar de laatste jaren kijkt, zie je hoeveel van deze onzin-partijen er bij zijn gekomen, die in plaats van in vrijheid samen met elkaar te wonen, de bevolking uit elkaar te drijven.
Hoeveel miljarden worden in integratiebeleid gestoken zonder enig effect? Wie kan mij vertellen wat de reden is om in Nederland voedselbanken te stichten, als wij miljarden weg geven aan iets wat geen effect heeft?
Beste redactie, ik geloof nog steeds niet dat de problemen in Nederland te maken hebben met de integratie, ik woon hier in Nederland meer dan 18 jaar en ik werk meer dan 12 jaar bij hetzelfde bedrijf met soms meerdan 35 werknemers met maar 2 allochtonen, wij hebben nooit een probleem wij delen lief en leed samen en zo hoort het ook.
Als je mijn collega's vraagt wat integratie inhoud, dan weten ze absoluut geen raad, ik moet ze vaak voorlichting geven als er iets op TV of in de krant staat over integratie, en dat bewijst dat een gewone Nederlandse burger niet op integratie staat te wachten.
Beste mensen, in Nederland heb je een mooi gezegde, een beter milieu begint bij jezelf, integratie zit in jezelf en ik heb mijn hele leven niets anders gekend dan integreren, niet ik alleen, mijn hele volk zwerft rond over 5 verschillende landen in de wereld, en waar ze terecht komen moeten ze zich aanpassen.
Lieve mensen, dit verhaal is een protest tegen het Nederlandse overheidsbeleid over integratie, van een geitenhoeder( kamelendrijver) die het liefst een kameel in zijn tuin heeft, dan een auto voor de deur hebben staan, maar heeft besloten om zijn leven te delen met een Nederlandse, daarbij hoort hij zich ook aan de Nederlandse normen en waarden aan te passen.



Met vriendelijke groeten,
Abakoula Argalaless

Maastricht Debat 18-11-2009

Geachte heer Martens,

Ten eerste wil ik u bedanken voor uw geduld om alle mijn vervelende vragen over uw film te beantwoorden gisteren.
Ik hoop dat u met deze film kunt bereiken waar het echt voor gemaakt is, ik hoop alleen dat niet de mensen als Mogabe profiteren van deze film, want bepaalde fragmenten komen overeen met zijn ideëen om blanken Afrika uit te drijven.
Mijn vragen komen echt uit blijheid en interesse, ik ben erg blij dat deze film gemaakt is, dat mensen aan kan zetten tot nadenken over hoe wij met elkaar omgaan.
Ik hoop dat Afrikanen deze film niet op de verkeerde manier gaan intrepeteren, dat zij de boodschap op een goede manier zullen begrijpen.
Ik heb een jaar geleden een verhaal geschreven zie bijlage, wat met de boodschap overeenkomt in deze film, er waren een paar mensen waar ik niet op gerekend had die vanwege mijn boodschap op een verkeerde manier reageerden, maar ik heb ook nog heel veel leuke reacties gekregen van mensen die mij zelfs niet kennen.
Maar ja mijn verhaal is natuurlijk een amateurverhaal, een verhaal van een geitenhoeder die niet hoog opgeleid is. Ik kan niet zo veel mensen bereiken als een prof film.
Wat ik wel jammer vind is dat uw film gesponsord was door organisaties waar ik boos op ben, omdat ze mij in een hoek geduwd hebben. Ik roep al jaren hetzelfde geluid als zij, maar zij willen mij niet serieus nemen. Ik heb zelfs actie gevoerd voor een van deze organisaties, ik voel me gewoon belazerd door deze organisatie, en dat gevoel heb ik gekregen toen ik hun naam zag bij de aftiteling van uw flim.
Ik ben bang dat zij een voorbeeld van zichzelf geven bij deze film, want wie is de winnaar op deze film? Maar toch hoop ik dat wij de strijd tegen deze oneerlijke wereld winnen, en dat een dag komt waarop deze film niet meer nodig is.

Met vriendelijke groeten

Abakoula Argalaless

Verfraaiïng of cultuurbederf?

Geachte Redactie,

Verfraaiïng of cultuurbederf?.Krant van woensdag 02 - 12 - 2009

Lieve mensen zijn wij geïriteerd door een of ander of wat? ik begrijp de politiek van tegenwoordig helemaal niet meer.
De politiek in Den Haag laat mij echt aan mijn kindertijd denken, toen wij uit één bord moesten eten, je probeert aan de kant van je kleine broertje te eten, maar als hij aan jouw kant komt, dan jaag je hem weg.
Van der Staaij van SGP wil met zijn uitspraak Geert Wilders evenaren om meer stemmen te winnen, hij zegt dat minaretten niet in de Nederlandse bouwstijl passen, ik ben het helemaal met hem eens, maar dan vraag ik mij af of de lelijke bling-bling oogverblindend gebouw dat Sabic in Geleen/ Sittard gestationeerd heeft bij het Nederlandse landschap past. Het land dat wij kennen als land met molens en koeien, maar nee, in het gebouw wordt niet gebeden daar worden miljoenen orders per minuut verwerkt.

Hij had het ook over antenne-schotels die het Nederlandse imago aantasten, volgens mij gaat het niet om de schotels maar om de zenders die allochtonen onvangen, want ik kan heel wat autochtonen Nederlanders die digitaal/schotels hebben.

Wij leven tegenwoordig in een omgekeerde wereld, de kiezer kiest een politicus als volkvertegenwoordiger, maar de politicus van tegenwoordig kiest voor zijn eigen beurs en de aandacht die hij van de media krijgt. Ik kan mij niet voorstellen, wat zij (allemaal) daar in Den Haag roepen dat zij alles uit liefde voor het volk doen, want wat zij doen is het volk uit elkaar drijven, in plaats van dat zij het volk met liefde bij elkaar houden, hoe harder jouw woorden neerkomen hoe meer stemmen je wint.

Ik geloof dat alle burgers een inburgeringscursus moeten volgen om een politicus te kunnen leren begrijpen, want het is niet meer een beroep waar liefdevol voor het volk gewerkt wordt, maar een beroep voor je eigen beurs, iedereen wil in de politiek omdat er veel aan valt te verdienen.

Met vriendelijke groet

Abakoula Argalaless

Matthijs van Nieuwekerk,

Beste Matthijs van Nieuwekerk,
ik heb gisteren uw programma met veel plezier bekeken, want u had mijn favoriete gasten; John Leerdam,Tania Kross, Trijntje Oosterhuis en Paul de Leeuw.
Vooral Paul de Leeuw vind ik de beste presentator programma maker die er is.

Ik was in 2007 bij hem in het programma “Mooi Weer de Leeuw”, hij noemde mij Osama Bin Laden, was het maar waar, want het hoofd van Osama is miljoenen waard.
Als er iemand was, die zoveel geld op mijn hoofd had geboden, dan hadden meer dan 10.000 mensen in mijn geboortedorp en omgeving al lang schoon drinkwater gehad.

Maar er was ook een meneer in uw uitzending; dhr Aad van de Heuvel, die zijn boek kwam presenteren over ontwikkelingshulp, het opmerkelijke daarvan was, dat het verhaal dat hij geschreven heeft, ik allang een stukje over heb geschreven.

Ik was zo blij dat iemand zoals hij, die de wereld misschien hem naar kan laten luisteren, zo een verhaal kan publiceren, want wie ben ik, ik ben maar een geitenhoeder (kamelendrijver) die niet hoog opgeleid is.
Ik heb het verhaal geprobeerd kenbaar te maken bij verschillende media, maar ík kom nergens door.

Ik heb altijd mijn twijfels over ontwikkelingshulp gehad, maar ja wie ben ik.
Het verhaal dat Aad verteld had over de bananenplantage herken ik meteen. Begin !980 is een Zwitserse hulporganisatie, waarvan ik de naam niet wil noemen, naar het dorp waar ik op gegroeid ben, gekomen. Dit omdat het ’t begin was van de slechte tijden voor de Sahel bewoners, met name nomadenstam de Toeareg.

Die organisatie was met een goed idee gekomen, om mensen te helpen om hun land vruchtbaar te maken door middel van half rond kuiltjes te graven, zodat als het regent, dat regenwater langer blijft liggen, maar ze hebben land nodig om te experimenteren.

Mijn vader had toen ons land beschikbaar gesteld voor deze organisatie. Mensen werden daar geleerd om die halve cirkels te maken, het ging goed voor die mensen, ze hebben werk, worden betaald, terwijl het werk dat zij doen is van hun zelf is.

Maar na het eerste jaar op de een of andere manier heeft de organisatie met de overheid afspraken gemaakt, dat de mensen geen meer geld krijgen van het werk dat zij verrichten, maar je moet de hele dag werken, dan krijg je een kilo rijst.
Maar ja, ze blijven toch het werk doen, want het is voor hun belangrijker om hun eigen land vruchtbaar te maken, zodat zij in de toekomst een beter leven kunnen leiden.

Maar ik heb altijd mijn twijfels daarover, want tot de dag van vandaag wordt het dezelfde methode gebruikt om Sahel landen vruchtbaar te maken, geen enkele persoon uit de regio die ik ken is ingenieur of wat dan ook geworden ze zijn nog altijd dezelfde kuiltjes aan het graven.

Maar de organisatie is tevreden met de geboekte resultaten, want hun experimenten zijn geslaagd, ze maken rapporten voor universiteiten, dat zij goed methodes hebben gevonden om de Sahel vruchtbaar te maken.
Toevallig heb ik 28- 09-2008 een bijeenkomst in Antwerpen bijgewoond, waar precies dezelfde methode werd gepresenteerd door professoren van de Universiteit Leuven, ik was absoluut verrast.
Toen ik dat zag, heb ik daar wat vragen mogen stellen, maar ja wie luistert naar een geitenhoeder.

Maar gelukkig is er iemand die naar mij luister namelijk mijn vrouw, want toen ik haar voor de eerste keer ontmoette, vroeg ze mij, waarom ben je naar Nederland gekomen??
Mijn antwoord was, ik zocht jou! Dank zij dat antwoord hebben wij nu 3 schitterende kinderen.

Over grote ontwikkelingsorganisaties, ik ben zelfs door een grote organisatie in Nederland in de steek gelaten, want ik heb mij bij hun aangemeld toen zij een grote inzamelingsactie gingen voeren.
Er werd tegen mij gezegd, doe maar mee, en aan het einde van de actie kijken wij of wij iets voor jouw waterproject kunnen doen.

Kun je je voorstellen, ik ging zelfs in Maastricht schaatsen, in zo een koud weer dat een woestijnbewoner op de ijsbaan ging om zoveel mensen binnen te halen, ik had alles gedaan, het was een succesactie.
Ze hebben tonnen binnen gehaald, niet alleen door mij natuurlijk, want het was een landelijke actie.

Toen het resultaat bekend gemaakt werd, dacht ik met zo veel geld kan niet anders dan dat de mensen in Inadougoum zeker een waterput zouden krijgen, ik heb meteen gebeld en er wordt tegen mij gezegd over 14 dagen zullen wij uw wat laten weten.
En ik maar wachten, wachten en wachten, ik heb zoveel emails gestuurd, maar ik krijg de ene afwijzing na de ander.

Ik heb nog eens gebeld en toen werd mij iets verteld dat ik absoluut niet verwachtte. Ik heb het gesprek opgenomen en ik heb het bewaard misschien komt er nog wel een dag, dat iemand van de media het gesprek wil beluisteren, want ik ben maar een geitenhoeder zonder enige opleiding, maar ja niet opgeleide mensen hebben ook een mening in deze maatschappij, dhr van den Heuvel bedankt voor uw boek.

Wilt u meer weten over dit verhaal kunt u kijken naar mijn weblog Isalan Nieuws.

Met vriendelijke groeten
Abakoula Argalaless

Maastricht 20-09-2009
“Moslim zijn en toch leven in een niet Moslimland”
Na 18 jaar hier te wonen is vandaag voor mij is een bijzondere dag geweest, waar ik voor de eerste keer een familie -gevoel gekregen heb.
Vandaag is de eerste keer dat ik samen met mijn gezin suikerfeest vierde, want alle die jaren valt Suikerfeest door de week en dat was voor mij moeilijk om samen met mijn gezin te zijn, het was altijd na het gebed dat ik moest gaan werken en de kinderen gingen naar school.
Mijn kinderen vragen altijd aan mij, waarom moeten wij naar school tijdens Suikerfeest, want andere kinderen hebben altijd met Suikerfeest vrij waarom wij niet, maar wat mijn kinderen niet weten is dat de kinderen die zij bedoelen, ze zijn honderd % moslims, wij zijn anders ik ben met hun moeder getrouwd, en hun moeder is Katholiek opgevoed.
Ik heb samen met mijn vrouw voordat wij kinderen kregen, afgesproken dat als wij kinderen krijgen dan wil ik ze als moslim opvoeden, later als zij groot zijn mogen ze zelf kiezen waar ze in willen geloven. Ik ben blij dat mijn vrouw instemt, want ze hecht niet aan geloof, zij heeft wel respect voor alle geloof.
Mijn lezers zouden misschien denken dat ik 18 jaar in Nederland ongelukkig was, maar ik kan jullie geruststellen, ik ben de gelukkigste man van de wereld, want ik ben een dankbaar mens, ik dank Allah (God) die mij naar dit land toe geleid heeft waar ik de liefste vrouw van mijn leven mocht leren kennen, en waar ik me nu drie schatten van kinderen heb.
19-09-2009 was ik in de moskee waar ik al ruim 10 jaar kom, daar heeft een oude man mij aangesproken. Hij komt naast mij zitten en vroeg aan mij he camarad kom je uit Moritanië? In het Frans, ik antwoord in het Arabisch, nee, ik kom uit Niger hij kijkt mij zo verbaast aan, net zo als Nederlanders die mij ook aan kijken als ze mij Nederlands horen praten, misschien denkt deze mijnheer dat een neger geen Arabisch spreekt??.
Wij gingen verder vertellen, hij vroeg nog eens; woon je hier? Heb je al papieren? Heb je werk? Enz.enz. Ik antwoord alle vragen met ja, ik vertelde nog dat ik getrouwd was en kinderen heb, o ja, zegt hij; is jouw vrouw ook uit Niger? Nee antwoord ik, ik ben met een Nederlandse getrouwd, en toen valt een stilte, ik had het kunnen verwachten een moslim die met niet moslim getrouwd?, en dat ga je aan iemand in de moskee vertellen hmm, maar ja uiteindelijk zegt hij ja ja Alhamdu lillahi (Alle lof zij aan Allah,).
Maar ik voel op dat moment een soort afkeuring van die man, maar ja ik ging verder met mijn verhaal, totdat de Imam binnen kwam en gingen wij bidden.
Na het gebed ben ik naar huis gegaan met een gevoel van; ik kom naar deze moskee al ruim 10 jaar en ik heb deze man al vaker gezien, maar wij hebben elkaar nooit gesproken tot vandaag, ik zit met vraagtekens over deze man, over ons gesprek.
20-09-2009 het is eind Ramadan. ’s Morgens om zeven uur stond ik op om samen met de kinderen naar de moskee te gaan om eind Ramadan met een gebed te vieren. Ik heb eerst de kinderen moeten wassen en hun mooie kleren aangetrokken. Toen wij beneden in de woonkamer waren, riep mijn vrouw net als altijd als wij ergens heen moeten; wie moet nog plassen? Gaan jullie eerst plassen, Ik heb het bijna in mijn broek gedaan, want dat was niet de bedoeling na dat ik de kinderen gewassen heb om naar de moskee te gaan alsnog te gaan plassen, want als je naar de moskee gaat moet je schoon zijn.
Maar gelukkig geen van beide kinderen moest naar de wc, ik heb maar niets gezegd, ik heb de meisjes een hoofddoek om moeten doen, iets wat zij in het dagelijks leven nooit om doen, maar naar de moskee vinden zij het zelf leuk om hoofddoek te doen.
Wij zijn heel vroeg naar de moskee vertrokken om een plaats te veroveren, want meestal op zo’n dag komen veel mensen en daarom moet je vroeg zijn anders is het overvol ,en inderdaad vandaag waren zelfs op de parkeerplaats mensen moeten gaan bidden.
Na het gebed kom ik de ene man bij de ingang tegen, hij pakte mij vast en riep Id moebarak jahabibi (gelukkig eind Ramadan broeder), ik zei het zelfde broeder, hij was ontroerd om mij te zien met de kinderen en eind Ramadan vreugde natuurlijk.
Met dit verhaal wil ik alle moslims broeders op roepen om te accepteren wat het woord (li-llaahi maa fi-s-amaawaati wa ma fi-l-ard), en wat het inhoud. Aan Allah (God) behoort toe wat in de hemelen en op de aarde is. Ook Geert Wilders, mijn broeders wees geduldig laat iedereen roepen wat hij/zij wilt roepen, hij/zij zal ooit bij Allah (God) komen en hij weet wat hij met diegene doet.
Wij zijn naar hier gekomen om een veilige plek te zoeken en die hebben wij naar mijn mening gevonden. Dat moeten wij koesteren, in dit land mag ieder mens zijn mening hebben, iedereen mag zeggen wat hij/zij vind en wil, maar Allah (God) hoort en ziet iedereen en hij bewaard het tot de dag dat ie bij hem komt, en die dag weet je niet, weet ik niet, alleen Allah (God) weet het.
Ik kan mij voorstellen, dat de mensen hier zich niet op hun gemak voelen in hun luxe leven, als wij zij opzadelen met onze problemen die wij naar hier meenemen. Als ik zie hoe onze moslimlanden omgaan met de broeders, dat iemand een moskee waar broeders bidden tot Allah (God) om vrede en een beter leven te vragen, binnenloopt en zich opblaast waar onschuldige mensen omkomen, dan kan je niet verwachten dat de mensen hier die in welvaart leven, ons niet zien als een bedreiging aan hun paradijselijk leven.
Lieve mensen (aarde bewoners) oordeel niet te snel, beschuldig elkaar niet op iets wat je zelf niet weet, denk drie keer na, voordat je iets gaat doen wat kan leiden tot narigheid. Kijk eerst achter je, voordat je vooruitgaat. Kijk naar boven als je gaat dalen, leidt blinden tot hun eindbestemming, roep niet naar een doof iemand maar laat het hem zien.
Maar ja, wat is normaal in deze tijd? draag je een hoofddoek wordt je gezien als een vervuiler! loop je naakt in je eigen woonkamer wordt je aangeklaagd door de buren! Maar mensen, wij zijn een ding vergeten, aan Allah (God) behoort toe wat in de hemelen en op de aarde is. En of gij nu openlijk laat zien wat in uw zielen is of dat gij het verbergt.
Geloof kent geen grenzen, zwart, wit, geel, bruin, rood, blauw,grijs, transparant, dat zijn de kleuren die ons leven interessant maken als wij allemaal een geloof hebben dan waren wij niet via de melkweg naar timboektoe gekomen.
Mensen dit is een verhaal van een geitenhoeder die ook zijn mening heeft, en gelukkig in dit land mag het.
Met vriendelijke groeten

Abakoula Argalaless