donderdag 22 oktober 2015

Zijlstra/Borstenvergroting

Mijn zondag
S'morgens naar zwemmen en om twee uur naar 'n verjaardag van 'n tante.
Na wat heerlijke Limburgse vlaai krijgen wij nog een tafel gevuld met overheerlijke toostjes, om half vijf uur moet ik mijn dochter naar de bioscoop brengen. Toen ik terug kwam en ik mijn auto parkeerde, ging mijn telefoon, dat was onze adviseur van de stichting Aman-Iman; ze had wat vragen over het landbouwproject.
Om half zeven waren wij thuis, mijn vrouw warmde de groentesoep op en wij aten het met afbakbroodjes die over waren van het ontbijt/lunch van ‘s middags.
Op dat moment had ik een koptelefoon op en mijn vrouw riep iets naar mij en ik zo hard terug roepend “ja, Izod" wat lief betekent, terwijl ik de koptelefoon op had was ik 'n artikel over voedselverspilling aan het lezen.

Weet je dat men gemiddelde 50 kilo pp per jaar weg gooit? En weet je dat bijna 50% van dat voedsel niet eens in Nederland/Europa verbouwd wordt?.
Beste lezers,
Ik wil eigenlijk iets anders vertellen, misschien is het niet interessant, maar wel belangrijk.
Waar ik het over willen hebben, is de vluchtelingenstroom en het politiek-debat over de vluchtelingencrisis. Na een uitglijder van de heer Zijlstra over de vluchtelingen “borstenvergroting op kosten van de belastingbetaler” is heel veel gesproken over de vluchtelingencrisis, maar men heeft het nog niet over de echte oplossingen voor deze wereldproblemen.
Ondertussen stijgt de PVV in de peilingen als een straaljager in de lucht. De politiek Den Haag is een soort na-aper geworden, iedereen wil hoog in de peilingen scoren, dus wie het hardst uithaalde, hoe beter in de peilingen.
Maar helaas constateer ik dat dat niet de oplossing is en niemand in de politiek durft uitspraak te doen over de oorzaak waarom zoveel mensen op de vlucht zijn, neen, gewoon onzin roepen, dat scoort hoger in de peilingen.
Er zijn een paar essentiële dingen die moeten gebeuren om de vluchtelingencrisis te verhelpen, maar de vraag is; willen wij dat? Durven wij die stap en die maatregelen te nemen?
Hebben wij het geduld daarvoor?.
Willen wij de echte problemen oplossen dan zullen wij er iets voor moeten doen, maar het probleem is dat het leven dat wij, met name het rijke westen leiden, lastig is om echte serieuze maatregelen te nemen om de vluchtelingenstroom te verhelpen, want het heeft ook grote nadelen voor onze welvaart en men is bang dat het onze samenleving zal ontwrichten.
Het is niet dat we niet zouden willen, maar wij zijn bang dat wij het niet alleen kunnen oplossen. Neem bv. het recente aanbod aan Turkije; Europa is bereid om miljarden aan Turkije te geven om de vluchtelingen op te vangen zodat ze niet meer naar Europa komen, maar in ruil voor toetreding tot EU of visum-loos voor alle Turken, nee, dat gaat niet.
Kijk naar Afrika, het Westen is bereid en geeft ook miljarden aan Afrika om het bestrijden van honger, ziektes, enz. Maar wanneer Afrika het Westen vraagt om Afrika te industrialiseren is het antwoord “nee”, want Afrika heeft al die vervuiling niet nodig. Wanneer Afrika het Westen vraagt om eerlijke handel, zegt het westen “wij doen toch eerlijk handel met jullie, alle door jullie bestelde wapens komt toch altijd op tijd aan?”.
Wanneer Afrika het Westen vraagt om een rendabele landbouw industrie zegt het Westen “nee”, jullie hebben de beste bananen, cacao en koffie van de wereld en melk, kaas en plofkippen leveren wij aan jullie.
Wanneer Afrika het Westen vraagt om groene-energie, zegt het westen “oh, dat hebben jullie niet nodig, wij leveren wakawakalampen aan”. En ik heb het niet over de plannen die al jaren klaar liggen om de zonne-energie vanuit Afrika naar Europa te leggen.
Wat men ook niet realiseert is, dat ondanks al die achterstand dat Afrika heeft tegenover het Westen, wil het Westen toch dat Afrika ineens voldoet aan alle eisen die het westen aan Afrika stelt. Neem bijvoorbeeld; democratie, mensenrechten, emancipatie, onderwijs, gelijke rechten man/vrouw, afscheid nemen van de religie, enz. Dat zijn dingen die waar Westen bijna 100 jaar over deed om het goed geregeld te krijgen.
Maar de vraag blijft, is het rijke Westen er klaar voor om de oorzaak van de vluchtelingenstroom bij de kern aan te pakken of blijft het poppen-dansen en hard schreeuwen om die ene zetel van de andere partij af te snoepen??????. En ondertussen bouwen de Hongaren meters hoge hekken en de stranden van Griekenland worden overspoeld met vluchtelingen.
Ik blijf hopen dat er ooit een belletje rinkelt en dat wij net zo met onze harten kijken als met onze ogen.
Vriendelijke groet
Abakoula Argalaless

zaterdag 8 februari 2014

''WE MOETEN AF VAN HET BEELD VAN ZIELIGE AFRIKANEN''


We moeten af van het beeld van zielige Afrikanen

30 november 2013

Als om 06:25 uur de wekker gaat moet ik opstaan, want om 07:40 uur moet ik de trein hebben naar Amersfoort.
Partindag, is  'n dag voor de particulieren initiatieven, 'n dag voor ontwikkelingssamenwerking.

Het was een geweldige dag met veel deskundigen op het gebied van ontwikkelingssamenwerking, met veel sprekers en critici, maar helaas ook 'n dag waar geen  enkele Afrikaanse  spreker of criticus bij was.

Toen kwam het tijdstip  dat dhr. Klaas van Mill, Directeur van Wilde Ganzen, zijn presentatie hield. De directeur van 'n organisatie die meer dan 50 jaar projecten in ontwikkelingslanden steunt en financiert gaat ons nu vertellen hoe het moet en hoort. Ik hield mijn hart vast, ik dacht "hij gaat alweer die verschrikkelijke zielige beelden van uitgemergelde Afrikanen laten zien".

 Nee hoor, hij begon met 'n filmpje opgenomen ergens in Nederland waar mensen gevraagd werden waar ze aan moeten denken als ze de naam Afrika horen. Ik zat zo gespannen  op mijn stoel omdat ik me op dat moment niet op mijn gemak voelde.

 Na het zien van het filmpje,  ging hij verder met zijn presentatie. Hij begon te vertellen over beeldvorming en dat de ontwikkelingsorganisaties moeten stoppen met het tonen van beelden van zielige ''Afrikanen''.

 Ik ging rechtop zitten op mijn stoel want ik voelde iets,  ik voelde dat ik wel gezien mocht worden op dat moment. Ik voelde rillingen door mijn hele lichaam heen, ik voelde een soort opluchting en ik wou opstaan en het door de hele zaal schreeuwen en roepen: "eindelijk gerechtheid, eindelijk begrijpen ze het. Na meer dan 60 jaar ontwikkelingshulp begrijpen de westerlingen het".  Eindelijk is  er 'n blank iemand die het begrijpt, eindelijk, eindelijk, eindelijk, dat is wat door mijn hoofd spookte op dat moment ,ik wilde schreeuwen. Toen hoorde ik 'n twitter stemmetje tegen mij zeggen: " blijf zitten,  blijf kalm, want de discussie over de zwarte piet op sociale-media is nog in volle gang".

 De presentatie van Mirjam Vossen ''Framen en Communicatie''  was  duidelijk:

 "help mij wanneer ik lopen kan en lachen en niet wanneer ik lig te sterven".

 6 jaar geleden toen ik met een paar vrienden de stichting Aman-Iman (water=leven) oprichtte, was ik druk bezig met zoeken naar deskundigen/fondsenwerving. Via via kwam ik bij iemand die mij 'n adres gaf waar ik terecht kon. Samen met een van de bestuursleden ben ik erheen gegaan en spraken we met een man. Wij zijn letterlijk weggestuurd omdat de folder die wij al gemaakt hadden, niet goed genoeg was. Er waren te mooie foto's van gezond uitziende mensen op de folder. Het lijkt op 'n reisbureau folder, wij moesten foto's van uitgehongerde Afrikanen brengen dan kon hij ons helpen  een andere folder te maken.

 Als wij tenminste ons doel zouden willen bereiken, want mensen hier doneren alleen als ze veel ellende zien, dan geven ze meer geld. Wij zijn toen weggegaan en nooit meer teruggegaan, want ik was diep en diep beledigd.  Die man wist niet dat ik trots ben op mijn volk en dat ik nooit hun ellendige foto's aan een andere ga tonen, voor geen miljoen.

 Bij deze zeg ik het ook tegen Save the Children, ik schaam me diep voor jullie en dat in 2014 zulke beelden nog nodig zijn kan ik niet echt begrijpen.

woensdag 8 januari 2014

''EEN WERELD VAN VERSCHIL''

Een wereld van verschil:
Toen mijn vader 16 werd kreeg hij 'n kameel om zich te verplaatsen, kreeg hij 'n geit als spaarrekening om eigen vee en een eigen leven te leiden en hij kreeg 'n zwaard om zichzelf en zijn bezittingen tegen vijanden te beschermen.
Toen ik 16 werd zat ik met 'n geweer in mijn handen midden in de woestijn voor Khaddafi te trainen om hem, zijn land en zijn rijkdom te beschermen, de toekomst zag voor mij niet zo rooskleurig uit.
Vandaag 2 oktober 2013 om 06:45 uur mijn zoon wakker gemaakt, hij is 16 geworden, voor hem gezongen, ontbijt op bed en zijn eigen bankpasje overhandigd en de woorden als 'n vader tegen zijn zoon uitgesproken over hoe hij voor zijn eigen toekomst moet zorgen..

Wat 'n wereld van verschil? Ik ben benieuwd wat de zoon van mijn zoon van zijn vader krijgt en ik hoop het mee te maken en ik hoop dat mijn vader vanmorgen stiekem ergens tussen te wolken ook mee gekeken/geluisterd heeft naar wat ik tegen mijn zoon zei.

''Voor de Rechtervleugel en De Schreeuwers''

Voor de rechtervleugel en de schreeuwers over de ontwikkelingshulp met belastinggeld.

Los van het feit, dat men het belastinggeld dat besteed wordt om ontwikkelingshulp te bieden aan minder bedeelden in de samenleving zonde en weggegooid geld vindt, kun je je afvragen of je je wel realiseert dat het meest van onze luxueuze leven te danken is aan de belastingbetaler?

Besef je wel eens, dat we dankzij de belastingbetaler rustig op geasfalteerde wegen kunnen rijden, onze luxueuze meubels, het hout dat in huizen is verwerkt, dat deels te danken is aan belastinggeld, elke dag rustig genieten van 'n kop koffie deels te danken is aan belastinggeld, de luxueuze kleding die wij dragen deels te danken is aan belastinggeld en dat onze universiteiten de mogelijkheid bieden ons te ontplooien en te experimenteren, ook deels van belastinggeld. Om maar niet te vergeten, je geliefde tijdens feestdagen/verjaardagen/of de mooiste dag van jullie leven blij temaken met rozen, deels te danken aan belastinggeld.

Als je niet ziet of beseft dat de ontwikkelingshulp met belastinggeld ook voor ons luxe leven voordelen heeft, waar is jouw moreel/menselijkheid besef dan?

Realiseer je je niet dat dankzij de belastingbetaler miljoenen kinderen in de wereld naar school gaan? Of miljoenen weeskinderen/gehandicapten een dak boven hun hoofd hebben en verzorging die ze erbij nodig hebben krijgen? Of kanjers zoals Malala die de wereld heeft ontroert met haar geweldige toespraak over recht op onderwijs en de wereld aanwakkert te vechten voor de rechten van het kind op onderwijs?

Weet je wat zonde is?
Dat je niet beseft dat de helft van die sperzieboontjes in de vuilnisbak beland, deels betaald met belastinggeld, bananen die weggegooid worden omdat de schil wat zwart is geworden,deels betaald met belastinggeld.
Kinderen hard laten werken om ons al luxe leven luxueuzer te maken, onze smartphones , Tablets, PC's,TV's, kleding, enz. deels betaald met belastinggeld?

Wanneer wordt je eens wakker en om je heen kijkt en zich de vragen stelt; wanneer houden wij op met links/rechts de schuld te geven over wat er mis is in deze rare samenleving?

Wanneer realiseer je je eens dat ieder mens linker,rechter, voor en achter kanten heeft en dat ieder mens alle deze kanten hard nodig heeft?

Bij deze vraag ik je allen links of rechts, voor of achter te realiseren dat de wereldproblemen niet op te lossen zijn door telkens elkaar de schuld in de schoenen te schuiven, de ellende in de wereld hebben wij allemaal veroorzaakt en we moeten het samen oplossen als wij echt menen dat wij er wakker van liggen.

Dit is 'n verhaal van een geitenhoeder die niet zijn school afgemaakt heeft omdat hij meer achter zijn geiten en kamelen heeft gelopen om naar water te zoeken dan in de klas, maar dankzij de belastingbetaler kan ik achter de computer kruipen en dit schrijven.

Met vriendelijke groet
Abakoula Argalaless de geitenhoeder,

Voor meer pittiger verhalen over de ontwikkelingshulp Google en zoek naar een van mijn favorieten Marcia Luyten of Sara Kinsbergen

zondag 5 januari 2014

''Voor de rechtervleugel en de Schreeuwers''

Voor de rechtervleugel en de schreeuwers over de ontwikkelingshulp met belastinggeld.

Los van het feit, dat men het belastinggeld dat besteed wordt om ontwikkelingshulp te bieden aan minder bedeelden in de samenleving zonde en weggegooid geld vindt, kun je je afvragen of je je wel realiseert dat het meest van onze luxueuze leven te danken is aan de belastingbetaler?

Besef je wel eens, dat we dankzij de belastingbetaler rustig op geasfalteerde wegen kunnen rijden, onze luxueuze meubels, het hout dat in huizen is verwerkt, dat deels te danken is aan belastinggeld, elke dag rustig genieten van 'n kop koffie deels te danken is aan belastinggeld, de luxueuze kleding die wij dragen deels te danken is aan belastinggeld en dat onze universiteiten de mogelijkheid bieden ons te ontplooien en te experimenteren, ook deels van belastinggeld. Om maar niet te vergeten, je geliefde tijdens feestdagen/verjaardagen/of de mooiste dag van jullie leven blij temaken met rozen, deels te danken aan belastinggeld.

Als je niet ziet of beseft dat de ontwikkelingshulp met belastinggeld ook voor ons luxe leven voordelen heeft, waar is jouw moreel/menselijkheid besef dan?

Realiseer je je niet dat dankzij de belastingbetaler miljoenen kinderen in de wereld naar school gaan? Of miljoenen weeskinderen/gehandicapten een dak boven hun hoofd hebben en verzorging die ze erbij nodig hebben krijgen? Of kanjers zoals Malala die de wereld heeft ontroert met haar geweldige toespraak over recht op onderwijs en de wereld aanwakkert te vechten voor de rechten van het kind op onderwijs?

Weet je wat zonde is?
Dat je niet beseft dat de helft van die sperzieboontjes in de vuilnisbak beland, deels betaald met belastinggeld, bananen die weggegooid worden omdat de schil wat zwart is geworden,deels betaald met belastinggeld.
Kinderen hard laten werken om ons al luxe leven luxueuzer te maken, onze smartphones , Tablets, PC's,TV's, kleding, enz. deels betaald met belastinggeld?

Wanneer wordt je eens wakker en om je heen kijkt en zich de vragen stelt; wanneer houden wij op met links/rechts de schuld te geven over wat er mis is in deze rare samenleving?

Wanneer realiseer je je eens dat ieder mens linker,rechter, voor en achter kanten heeft en dat ieder mens alle deze kanten hard nodig heeft?

Bij deze vraag ik je allen links of rechts, voor of achter te realiseren dat de wereldproblemen niet op te lossen zijn door telkens elkaar de schuld in de schoenen te schuiven, de ellende in de wereld hebben wij allemaal veroorzaakt en we moeten het samen oplossen als wij echt menen dat wij er wakker van liggen.

Dit is 'n verhaal van een geitenhoeder die niet zijn school afgemaakt heeft omdat hij meer achter zijn geiten en kamelen heeft gelopen om naar water te zoeken dan in de klas, maar dankzij de belastingbetaler kan ik achter de computer kruipen en dit schrijven.

Met vriendelijke groet
Abakoula Argalaless de geitenhoeder,

Voor meer pittiger verhalen over de ontwikkelingshulp Google en zoek naar een van mijn favorieten Marcia Luyten of Sara Kinsbergen

dinsdag 22 januari 2013

Bezoek aan Niger 2012/2013

26 december 2012
Van 10 tot 11 :30 uur heb ik bij de minister van Hydraulique in Niamey gezeten, hij heeft mij heel goed ontvangen. Wij hebben over de samenwerking en de bijdrage van de stichting Aman-Iman aan de waterinstallatie van Inadougoum besproken en hij heeft gelijk de directie van Hydraulique Tahoua gebeld en gevraagd hoe de vorderingen van de werkzaamheden in Inadougoum waren. Ook vroeg hij of zij mij 27 december zouden kunnen ontvangen en met mij door te reizen naar Inadougoum om samen met de directeur het werk te bezoeken.
Om 14:00 uur nam ik de bus richting Tahoua en om 01:20 ben ik in Tahoua aangekomen.
27 December 2012
Session ordinaire de la commission régionale de l’eau et de l’assainissement (Tahoua, le 27 Décembre 2012)
Om 08:30 uur vergadering over water met meer dan 40 ambtenaren uit de regio Tahoua onder leiding van Ibrahim Andillo, Direction Regionale de l’Hydraulique de Tahoua.

(Préparé et présenté par M. Atahirou Karbo Secrétaire permanent de la CNEA) samengesteld en gepresenteerd door M. Atahirou Karbo.
Vergadering over gebrek aan water in de regio Tahoua. Wat wordt besproken? De problemen inzake water in de regio Tahoua en op zoek naar de oplossingen ervan. Eerst wordt ik als vertegenwoordiger van de stichting Aman-Iman (water=leven) uit Nederland aan alle aanwezigen door Ibrahim Andillo voorgesteld, toen heb ik mijzelf nog eens moeten voorstellen en mijn dankwoord aan de aanwezigen en de directeur van Hydraulique Tahoua Ibrahim Andillo uitgesproken.

Het was ’n zware vergadering dat een hele dag geduurd heeft, maar wel leerzaam en interessant de hele dag tussen al die hoogheden te zitten en allerlei problemen rondom water te bespreken, waar ik als vertegenwoordiger van de stichting Aman-Iman maar een kleine bijdrage aan de oplossing kan geven.
28 december 2012 om 12:30 samen met de directeur van Hydraulique Tahoua doorgereisd naar Inadougoum om het werk te bezoeken. Aangekomen in Inadougoum, natuurlijk eerst familie begroeten en dan naar het werk kijken, hoewel de hele familie en het hele dorp naar de vracht is komen kijken, want dat was voor de dorpelingen een ervaring apart. Daarna heb ik samen met de directeur het werk bekeken en toen afscheid van hem genomen omdat hij terug moest keren naar Tahoua.

Ben paar dagen in het dorp gebleven. Ik ging elke dag naar de boring kijken, want dat was een ongelofelijke vracht van materiaal wat daar stond. Ik kan mij nog steeds niet voorstellen hoe ze dat allemaal daar gekregen hebben. Het hele dorp heeft natuurlijk ook iets om elke dag naar toe te gaan kijken, hoewel de mensen op afstand gehouden worden.

3 januari 2013 om 12:30 uur is de auto naar het dorp gekomen welke de directeur van Hydraulique Tahoua gestuurd had om mij op te halen, want er is nog vergadering die ik bij moest wonen.
Om 13:30 waren wij in Tahoua en hebben wij vergaderd tot 18:30 uur, daarna heb ik samen met de directeur van IGN dhr. Altini Belko en Assibite van Tanakra in Hotel Tarka verder vergaderd tot 0:00 uur.

4 januari hebben wij van 09:30 tot 0:00 uur vergaderd, ik heb een paar telefoons naar Nederland moeten plegen met de leden van de stichting Aman-Iman en overlegd over de financiën, want er moest 75% van resterende bedrag dat Aman-Iman bijdraagt aan dit project overgeboekt worden. Er is een nieuwe contract samengesteld met Hydraulique IGN en Aman-Iman.
5 januari 2013 om 11:00 uur moest ik mij bij Hydraulique Tahoua melden. Daar aangekomen kreeg ik te horen dat een auto voor mij klaar staat om te vertrekken naar Niamey om me bij de Minister van Buitenlandse zaken te melden om iets te bespreken over de consul van Niger in Nederland, die met pensioen wil. Om 12:00 uur zouden wij vertrekken maar dit is 16:00 uur geworden.

Om 16:00 uur ben ik samen met de directeur van IGN vertrokken richting Niamey. Om !7:37 uur zijn wij bij Motel Birnin Koni aangekomen. Daar kreeg ik te horen dat wij daar moesten overnachten en dat wij de volgende dag verder zouden gaan naar Niamey. Er werd mij een slaapkamer aangewezen, een luxe kamer met alles erop en eraan. Ik heb sinds een week niet gedoucht. Ik heb me heerlijk gedoucht en daarna is er iemand mij komen ophalen om te eten. Tijdens het eten vertelde de directeur van IGN mij dat dit motel zijn eigendom was. Wij hebben tot 0;30 uur zitten te praten na het eten.

Om 0:35 uur heb ik gezegd dat ik moe was en naar mijn kamer ging om te slapen, want ’s morgens vroeg moesten wij verder naar Niamey.

6 januari 2013 om 06:30 uur was ik al op, mijn gebeden ingehaald, daarna naar de eetzaal. Wij hebben samen ontbeten en de plannen besproken. Om 08:30 zouden wij vertrekken, maar het is 10:30 uur geworden. Onderweg zei de directeur van IGN tegen mij, dat wij direct naar de privé woning van de Minister van Buitenlandse Zaken zouden gaan om hem te begroeten en morgen, maandag dus, om 09:30 uur naar de ministerie voor een officieel bezoek om de zaken te bespreken.

Om 12:30 waren wij in Niamey aangekomen en werd ik bij Hotel Residence Croix du Sud afgezet om snel te douchen en dan naar de privé woning van de minister te gaan. Om 13:20 was de chauffeur al beneden mij komen halen om naar de minister te gaan. Wij gingen eerst de directeur van IGN ophalen.

Toen wij bij het huis van de minister aangekomen waren, moesten wij ons bij bewakers met geweren aanmelden, dan voel je je toch niet op je gemak hoor, maar ja, het zij zo, wij mogen door tot het binnenhof.
Nadat dhr.Belko mij voorgesteld heeft aan de minister en alle begroetingen hebben gehad, hadden wij het even over de stichting Aman-Iman en dat men nu bezig is in Inadougoum met boren voor water.
Wij hadden het ook over de consul, maar daar moesten wij mee wachten tot maandag op kantoor, want dan zou het de juiste tijd zijn om het daar over te hebben. Wij hebben daar zeker anderhalf uur gezeten en toen mochten wij gaan. “Zal ik je naar het hotel laten brengen dan kan je even rusten” vroeg Belko?; “ja”, antwoordde ik want ik was erg moe. “Oké dan zet de chauffeur je af, straks kom ik je ophalen om bij mij thuis te eten en kennis te maken met mijn familie.

Om 19:30 is de chauffeur mij komen halen om naar het huis van Belko te brengen, als je het een huis mag noemen. Het was bijna ’n kasteel van een huis er stond meerdere vierwiel aandrijvingen voor de deur. Eenmaal binnen mag ik kennis maken met de jongste vrouw van Belko, want hij heeft twee vrouwen net als bij de meeste Afrikanen. Even later kunnen wij bij de oudere vrouw van hem, want die avond was van de jongste vrouw. Als ik niet een speciale gast was, dan zou ik morgen pas met hem naar de andere vrouw gaan of moet ik alleen daar naar toe en dat doe ik echt niet.
Na het eten hebben wij lang gepraat tot 0:00 uur, toen was ik echt moe en ik maar blijven zitten, want het is onbeleefd te zeggen dat ik moe ben en naar het hotel wil. Maar Belko had het in de gaten, dat ik moe was en zei “zal ik de chauffeur roepen om je naar het hotel brengen?”; “ja, is prima”, zei ik toen opgelucht.

Maandag 7 januari 2013 om 09:30 uur bij de minister van Hydraulique om afscheid te nemen en voor de bevestiging van de financiering van de water installatie. Om 11:30 uur bij de minister van Buitenlandse Zaken, daarna zou ik de tijd voor mij zelf hebben om leuke dingen te gaan doen voor 22:30 uur, want dan moet ik naar het vliegveld om mijn vlucht naar Nederland te halen.
Maar het is anders geworden ik heb de hele dag bij de minister van Hydraulique en van Buitenlandse Zaken gezeten. Om 17:30 uur was ik pas klaar met hun, toen was ik helemaal kapot. Ik had echt geen puf meer om wat te doen en de markten en winkels gingen ook om 18:00 uur dicht. Ik heb zelfs voor mijn kinderen helemaal niets gekocht en ik zou ook voor de stichting inkopen doen daar is ook niets van terecht gekomen.

Dat waren snel vervlogen en vermoeiende 14 dagen in Niger. Te lange vergaderingen/gesprekken met de lokale overheden. Te veel bezoeken van de dorpelingen. Maar er waren ook leuke momenten, vooral de aankomst bij het dorp en mijn moeder omarmen, dat was geweldig. En toen ze tegen mij zei “kom ik ga met je mee naar de boorplaats, want ze zijn al meer dan 3 maanden hier maar ik ben nog nooit tot daar geweest en vandaag ga ik met jou mee om het dichterbij te bekijken”.


donderdag 18 oktober 2012

''Cultuur en Religie''


''Cultuur en Religie''
Cultuur en religie wat moet je er mee? Aan de hand van een gesprek op TV bij Pauw & Witteman met 'n Pakistaanse/Nederlandse vrouw wil ik jullie het volgende vragen.
Wat betekent Cultuur en Religie voor u?
Vind u dat de Westerse cultuur het beste is voor de stabiliteit van de wereld?
Heeft het Westen wel een cultuur?
Is cultuur te onderscheiden met religie en/ of is er verschil tussen die twee fenomenen?
De laatste jaren zijn er heel veel mensen die de religie de rug toegekeerd hebben, vooral in het westen omdat sommige mensen van mening zijn dat de religie niet meer van deze tijd is. Wat ik mij altijd afvraag is; als de religie in het westen helemaal verdwenen is, kunnen ze in het westen dan nog de cultuur behouden?
Sommigen vinden dat de Islam een gewelddadig religie is en toch betekend Islam " vrijheid", tolerantie, vrede, samenhorigheid, broederschap, eenheid, liefde en nog meer. Maar hoe zit het met cultuur bij de islamieten? Speelt de cultuur een grotere rol bij de islamieten dan de religie zelf?
Als ik over mij zelf mag spreken; ik ben mijn hele leven gegijzeld door ''mijn cultuur'', mijn moeder en de rest van de familie lijden honger en dorst door de ''cultuur''. Ik zal u proberen uit te leggen waarom ik denk dat mijn familie lijdt door cultuur en niet door religie. Ik woon al meer dan 20 jaar in Nederland, ik werk en heb een redelijk inkomen. Voor Afrikaanse begrippen ben ik een rijke man. Ik heb genoeg om mijn moeder in Afrika te voorzien van eten en drinken en ik heb voldoende middelen om voor mijn moeder een huis in de stad te bouwen waar ze schoonwater kan drinken en beter eten heeft dan in het dorp. Echter heb ik dat allemaal niet kunnen doen omdat ik gegijzeld ben door ''mijn cultuur'', het is niet de religie die dat mij verbiedt maar ''mijn cultuur''.
Als ik een huis in de stad voor mijn moeder zou bouwen en haar uit het dorp haal om in de stad makkelijker te leven en de rest van haar familie en mijn ooms,tantes,neven,nichtjes enz. achter zou laten, dan zou ik mij nooit meer in (Niger) kunnen laten zien, dan heb ik mijn cultuur geschonden, want mijn cultuur is alles delen, liefde, vreugde, ziekte, honger, dorst en alles.
Dat niet alles wat bij een Islamitische gemeenschap gebeurt, door de religie bepaald wordt geeft het volgend voorbeeld; Vanmiddag om half drie werd ik gebeld door Bobo van NGO Tanakra, de partner van de Stichting Aman-Iman (water=leven) in Niger, hij zei tegen mij: "bel je familie en zeg dat wij zo'n 75 kilometer verwijderd zijn van Inadougoum (mijn thuisdorp) en zeg dat ik samen met de directeur van Hydraulique (waterschappen) Tahoua en de directeur van IGN ben". IGN is het bedrijf die de waterinstallatie in het dorp komt maken. Vervolgens zei hij "en ze moeten zorgen voor goed eten voor ons, want wij hebben honger en willen goed eten en niet op dorpswijze". Deze groep krijgt 450.0000 euro voor deze werkzaamheden en toch verwachten ze dat mijn familie voor hun kosteloos komt opdraven om voor hen lekker eten klaar te maken.
Maar dat mogen ze van mij eisen omdat ze Hausa zijn en ik ben 'n Toeareg en tevens moslim, toch volgens mijn cultuur ben ik verplicht mijn gasten te voorzien van eten en drinken waar ik het vandaan moet halen is niet ter sprake. Een Toeareg zou nooit om eten vragen al gaat ie dood van de honger, maar 'n Hausa volgens zijn cultuur mag hij het wel van 'n Toeareg vragen (eisen).
Dit is maar 'n voorbeeld van hoe sterk cultuur kan zijn bij bepaalde volkeren, daarom ben ik het volkomen eens met de uitspraken van de Pakistaanse/Nederlandse vrouw die gisteren bij Pauw & Witteman was.
Een ding dat mij nog de kracht geeft om in balans te blijven tussen mijn cultuur en de Westerse cultuur is de opvoeding die ik mee heb gekregen en dat ik nooit en ten nimmer de andere cultuur mag zien als verkeerde cultuur of minderwaardig en dat ik overal waar ik terecht kom mij moet aanpassen aan waar ik mij bevindt.
''Cultuur is iets kostbaars en religie is 'n weg die je van Maastricht naar Amsterdam brengt, maar het wil ook niet zeggen dat als je die weg niet neemt dat je nooit in Amsterdam aankomt''.
Respect voor allen en alle culturen en religies.
Abakoula Argalaless


woensdag 22 augustus 2012

IK BEN KWAAD MAAR OP WIE?

IK BEN KWAAD MAAR OP WIE? Beste PVV kan ik er wat aan doen, dat ik gevlucht ben uit een ellendig onveilig hongerig dorstig corrupt land? Moet ik kwaad worden op mijn groot vader/moeder of op mijn vader/moeder? Hebben zij gezorgd dat ik in een ellendige gebied geboren ben? Op Allah kan ik absoluut niet kwaad worden want hij heeft de aarde/wereld met alles voor allen geschapen om te leven en te delen wat er te delen valt. Maar misschien is het toch de schuld van mijn grootvader/moeder of mijn vader/moeder, want als ze een veilig en welvarend plek hadden gezocht om mij daar op de wereld te zetten, dan was ik nooit gevlucht. Of moet ik kwaad worden op de rijke wereld , hun denk wijze dat zij mij zien als zwerfafval? Mag ik niet vluchten naar het rijkste stuk van de aarde want dan word ik teruggestuurd naar een minder rijk land waar ik moet wachten totdat de rijken mij accepteren om bij hun in het paradijs aan te schuiven? Ben ik nu 'n mens of ben ik 'n zwerfafvalasielzoeker? Iemand die minder rechten heeft op veilig en een normaal leven? Wie garandeert mij dat ik veilig in Roemenië kan verblijven of is mijn veiligheid niet belangrijk? En wie zegt dat er zich geen corruptie en omkoping manifesteert en een rol gaat spelen om mij over te dragen aan Roemenië? Hoor ik wel hier op deze aarde/wereld te zijn? Heb ik wel rechten om te leven? Heb ik wel rechten om mee te praten over de verdeeldheid van deze wereld of zijn het alleen de rijken die de bevoegdheid mogen hebben om te bepalen hoe deze wereld verdeeld wordt en hoe het uit mag zien? Maar toch hoop ik dat het niet zo is en gelukkig maar dat niet alle rijken hetzelfde denken als de rijken die de PVV steunen. De rijken die de PVV steunen moeten zich diep, heel diep schamen, want de denkwijze van deze partij is beschamend vernederend, maar ja, het is logisch als de eigenaar van een Buldog de gevaren van zijn eigen hond niet ziet tot dat ie zelf gebeten wordt door zijn eigen hond. Ach ja, het is gemakkelijk anderen de schuld te geven, ik draag ook mijn steentje bij aan het bestaan van de PVV, ik heb me laten naturaliseren, ingeburgerd en betaal belasting waar deze partij ook van profiteert om haar activiteiten mogelijk te maken.

donderdag 28 juni 2012

''27-06-2012 Business Meets Biodiversity Conference Utrecht''

''27-06-2012 Business Meets Biodiversity Conference Utrecht'' Iedereen die hard met hart en ziel werkt boekt succes. 5 jaar geleden begon ik te tekenen in een hut in Afrika en de uitkomst was 'n ontwerp van een armband en de bedoeling was daar geld mee te verdienen om een waterput voor 3 duizend mensen te bekostigen/realiseren. het is nu een project van 4 honderdduizend euro voor 'n waterinstallatie voor 10 duizend mensen geworden. Dat ik in Niamey met de ministers zit te vergaderen en te onderhandelen of zoals ook in Parijs in een sjiek hotel met de ministers heb zitten te vergaderen, was 'n droom dat ik nooit had durven dromen. Maar dat ik dit jaar al mijn handtekening om opdracht geven om de boring van de waterinstallatie te starten was 'n droom dat uitgekomen is. Je ziet het wel als je je hart volgt en in je zelf gelooft dan kom je wel ergens wat je nooit verwacht had. Tijdens de INTERNATIONALE CONFERENTIE 'BUSINESS MEETS BIODIVERSITY' in Utrecht over het hoe en waarom van bedrijven het duurzaam gebruik, conservatie en restoratie van ecosystemen en biodiversiteit in hun bedrijfsstrategieën kunnen implementeren. De bedrijfssector, financiële instanties, impact investeerders, NGO’s, beleidsmakers, politici, onderzoek- en ontwikkelingsorganisaties, en academici werden bijeengebracht voor een inspirerende en vruchtbare discussie, plotseling stond ik naast Jan-Peter Balkenende dit had ik nooit in mijn leven verwacht of gedroomd. Leven is heerlijk als je er in gelooft, leven zit vol met verrassingen als je er in gelooft, gelooft te leven en durf te leven ook al heb je tegenslagen, tegenslagen in het leven maken je alleen maar sterker en menselijker. Durf te dromen en durf je hart te volgen, maar denk vooral er aan zonder mensen ben je 0,0 Aman-Iman (water=leven) ik geloof 100% erin jij ook? Met vriendelijke groeten Abakoula Argalaless Voorzitter Stichting Aman-Iman (water=leven)

dinsdag 29 mei 2012

''Aman-Iman Ik heb altijd wat met Water''

Aman-Iman (water=leven) Ik heb altijd wat met water gehad, maar ik weet niet precies wat. Als kleine jongen vanaf mijn 6e ging ik al geiten en kamelen water geven, hoewel ik altijd er een hekel aan had aan het hijsen van de (Aga) emmer water, maar ik moest wel, want er was geen andere mogelijkheid. Mijn vader zorgde er altijd voor dat putten gemaakt werden voor de mensen om toch wat water te hebben, maar ik heb het altijd eng gevonden om diep te graven, vooral omdat de grond niet zo'n harde grond was. Ik zag vaker de kinderen die naar beneden klommen als hun (Aga) per ongeluk naar beneden viel, om het omhoog te halen, maar ik heb het nooit gedurfd. Ik vond het gewoon eng. Ik had zelfs anderen melk van mijn beste geit gegeven om mij te helpen als het voorviel dat mijn (Aga) beneden naar beneden was gevallen, om het omhoog te halen. Soms vraag ik mij af waarom heb ik die diepte- angst en andere kinderen niet? Tot mijn 9 a 10e toen datgene gebeurde waar ik altijd angst voor had. Ik was weg geweest met de geiten. Toen ik terugkwam in het dorp was het hele dorp leeggelopen richting de waterputten. Mijn vader, mijn moeder,broer en 2 zussen waren niet thuis. Ik keek om me heen en voelde een leegte. Ik ging richting de waterputten net als iedereen, toen ik dichterbij was had ik zoiets van ' het kan toch niet waar zijn', maar ja, ik weet gewoon niet wat moet ik denken. Toen kwam mijn moeder mij tegemoet en zei "kom, wij gaan naar huis". "Ik vroeg haar "wat is er aan de hand?". "Oh, kom, er is niets", maar ik zag dat ze verdrietig was en ze zei " je hoeft het niet te weten, want je bent er te klein voor". "Maar waar is papa en mijn broer en mijn zussen dan?", " oh, die anderen komen zo", antwoordde ze, " anderen ?", " wat bedoel je?", " ja, iedereen komt zo", zei ze. Maar toen wij thuis waren, was ik zo onrustig heen en weer aan het kijken of de anderen kwamen. Even later was mijn broer en andere zussen huilend thuis gekomen. Ik vroeg wat aan de hand was, maar kreeg geen goed antwoord terug. Ik vroeg "is er iets met pap?", toen kreeg ik als antwoord "ja, maar hij komt zo." Later toen het donkerder begon te worden keerden alle dorpelingen terug zonder mijn vader erbij. De avond was begonnen en het hele dorp was nog nooit zo somber en ik mocht niet weten wat er aan de hand was maar gevoelsmatig had ik het door dat er iets met mijn vader was, iets waar ik altijd angst van heb gehad. De volgende morgen voor zonopkomst begonnen alle dorpelingen bij ons thuis te komen en mijn moeder mocht niet meer naar buiten toe, toen wist ik dat mijn vader niet meer in leven was, want als mijn moeder niet meer naar buiten mag betekent dat, dat het begin van de rouw is en dat wist ik al van mijn oma. Dus ik vroeg mijn broer "is papa dood?", toen begon hij keihard te huilen, toen begon ik ook te huilen, maar dat mag niet. Andere familie leden kwamen om ons te troosten en te vertellen dat wij moesten stoppen met huilen, want dat was niet goed voor onze vader, die altijd goed was voor anderen en iedereen probeerde te helpen Hij is nu in goede handen, wij hoeven ons geen zorgen over hem te maken. Eigenlijk was ik meer kwaad dan me zorgen aan het maken 'Waarom mag ik alle die tijd niet weten wat aan de hand was? en het antwoord was omdat ik te klein was. Mijn vader was een put aan het maken toen hij 6 meter diep was stortte de put in. De hele dag waren de dorpelingen bezig hem te bevrijden, maar het mocht niet baten, de waterput is zijn graf geworden. Na het ongeluk van mijn vader komt mijn moeder er alleen voor te staan om voor ons vieren te zorgen en dat valt niet mee, vooral als vrouw in 'n nomaden traditie/leven, maar gelukkig hadden wij toen genoeg vee en waren wij nog goed opgevoed. Maar ja, je mist toch je vader in huis die zorgt dat alles in goede orde verloopt. Toen ik 'n jaar of 12-13 werd, begonnen de Toearegs problemen; de droogte, klimaat verandering en.......... de politiek problemen. Je komt in aanraking met andere jongeren die andere ideeën hebben; een andere kijk op het leven hebben en daar ben je als 'n jongen van 13 gevoelig voor. Ze hebben mij zover gekregen dat ik instemde met hun plannen, dat voor 'n betere toekomst voor ons en onze familie het beter was voor mij om naar Libië te gaan. Ik heb daar dagen, nee weken, over moeten nadenken. Ik mocht het niet aan mijn moeder en mijn oudere broer vertellen, tot die verschrikkelijke dag/avond dat wij moesten vertrekken. Mijn broer was al paar dagen met de kamelen weg. Ik heb mijn moeder midden in de nacht wakker gemaakt en ik moest haar vertellen dat ik weg ging, ver weg van haar, omdat het beter was voor onze toekomst. Natuurlijk was ze als moeder aangeslagen van het nieuws en heeft geprobeerd mij tegen te houden maar het is haar niet gelukt en zij heeft mij uiteindelijk alle geluk toegewenst. Het was natuurlijk voor mij ook geen makkelijke beslissing, maar ik was jong en onderschatte de gevaren van wat ik ging doen, dus ik nam afscheid van mijn moeder en ging voor dat het daglicht aanbrak weg. Ik keerde terug naar de andere jongeren en wij gingen schuilen in de hoge bergen totdat de avond viel, toen zijn wij vertrokken richting Libië. Wij hebben 'n tocht van 16 dagen door de woestijn gemaakt en de 17e dag kwamen wij aan in Ghat/Libië aan, vandaar uit moesten wij nog naar Sebha waar de avonturen tot leven moesten komen, natuurlijk nietsvermoedend dat je het leger in moest, maar ja, veel keuzes waren er niet en als ze er ook waren, ze worden je niet aangeboden. Na jaren in Libië Khaddafi gediend te hebben en weinig contact met mijn familie, was het leven in het leger als minderjarige niet het allerbeste, maar je hoopt altijd dat wat je in gedachten hebt zal uitkomen. Dat is wat je de moed geeft om door te gaan en natuurlijk dat je weinig andere mogelijkheden hebt dan dat. 1991 was het jaar, waar volgens de Toearegs gezegde (Aman'in istakandu da Libië) mijn water opraakte in Libië en dat betekende dat mijn tijd in Libië een einde naderde; Ik moest nu Libië verlaten , naar Irak om te vechten en dat was niet de reden waarom ik naar Libië gekomen was. Maar, ik moest hoe dan ook Libië verlaten of ik naar Irak ging of niet, want mijn water in Libië was op, dus er moest snel 'n besluit genomen worden, maar welke kant op? Gelukkig was er genoeg water in andere delen van de wereld nog. Er werden vragen gesteld door de hoogste officier van het kamp waar ik zat, die te hulp schoot aan mensen die niet naar Irak wilden, kon hij hun ergens in Europa naar toebrengen. Natuurlijk wil ik niet naar Irak, maar vertrouw ik het wel om ergens in Europa gedropt te worden waar ik niemand kende? Maar liever dat, dan naar Irak of in de gevangenishel van Libië te belanden. De beslissing met anderen die ook weigeren naar Irak te gaan is genomen en wij moeten ergens in Tunisië onderduiken en vandaar uit naar Europa. Ik ben op het station in Amsterdam gedropt, kende niemand, de taal ook niet en na een nacht op het station doorgebracht te hebben, wordt ik om zes uur vroeg door 'n politie agent wakker gemaakt en aangesproken dat ik daar niet mocht slapen, gelukkig door hulp van gebaren van handen en voeten heeft hij mij geholpen om naar de vreemdelingenpolitie te gaan om asiel te vragen. Na jaren zwerven van de ene plek naar de andere, ben ik in Heerlen terecht gekomen. Het lijkt wel alsof die vreemdelingen (Nederlanders)weten dat ik 'n nomade ben, ik ben zo vaak verhuisd dat wil je niet weten. In 1997 na zoveel jaren mijn moeder niet gezien te hebben, heb ik een gokje moeten wagen om via buurland Benin, Niger binnen te gaan om mijn moeder te zien. Het was niet zo 'n gemakkelijke missie, want het ging bijna mis. Aan de grens werd ik aangehouden en begon de douane mij vragen te stellen waar ik geen boodschap aan had en geen antwoord op wilde geven. Hij had mij in 'n klein kamertje opgesloten en even later kwam de grote baas, toen mochten wij alleen in het kamertje gelaten worden en na paar vragen mocht ik gaan Ik ree in 'n kleine Suzuki Samorai-jeep en vlak voordat ik het dorp naderde parkeerde ik in een droge rivierbedding en wachtte tot het wat minder licht was. Toen ben ik doorgereden tot aan het dorp, ik kon de woning van mijn moeder niet zo snel vinden en ik vroeg iemand die mij de weg wees. Ik had een (Tagilmust) hoofddoek op toen ik bij de woning van mijn moeder aankwam. Stapte uit de auto en ik zei "assalama álaikum", mijn broer kwam naar buiten en keek mij aan en zei gelijk "dit kan niet waar zijn!". "Ben jij Abakoula?". Ik moest even lachen "ja, ik ben het", hij ging mij omhelzen natuurlijk. Binnen de tijd van een minuut weet het hele dorp het, mijn moeder was even buiten het dorp bezig, haar ezeltjes eten te geven, een van haar klein kinderen rende zo hard naar haar toe om te vertellen dat haar zoon Abakoula hier is. Ik vroeg "waar is mijn moeder?". "Ja, die is met haar ezels bezig", niemand wist dat die ene jongen naar mijn moeder was gegaan om haar het grote nieuws te vertellen. Ik vroeg nog eens " waar is mijn moeder precies? Iemand wees naar de kant waar mijn moeder zou zijn. Ik keek en zag 'n tornado van stof en daar middenin zag ik mijn moeder zo hard rennen naar mij toe rennen. Iedereen stond ook die kant op te kijken en vlak voor mijn voeten viel ze op de grond. Ik zag geen beweging meer in haar lichaam, ik stond daar zo stijf als plank en hoorde iemand roepen (Awiad Aman) haal water snel. Maar waar vind je water op dat moment? Ik kon niet meer bewegen, mijn hele lijf zit te trillen en er komt geen woord uit mijn mond meer. Op een gegeven moment komt iemand aangerend met 'n emmer kostbaar water en gooide de hele emmer leeg op mijn moeder. Toen ik haar hand zag bewegen stortte ik op haar neer en hoorde ik haar stem roepen " mijn zoon!". Ik hield haar een paar minuten vast, het hele dorp stond om ons heen te kijken en het was zeker 45 graden warm, maar ik zat te bibberen in de armen van mijn moeder. Even later toen ze helemaal bijgekomen was vroeg ze "mijn zoon ben je het echt?" Ik zei "ja, ik ben het echt", " leef je nog", vroeg ze? " ja, ik leef nog", zei ik; ik hielp haar op te staan en liepen we het erf binnen. Ik vroeg mijn broer of hij mijn koffer uit de auto wilde pakken? ik maakte de koffer open en haalde de foto van mijn zoon en mijn vrouw eruit en ik zei " kijk, dit is de foto van mijn zoon en mijn vrouw", maar toen kon ze het niet meer laten de tranen liepen over haar wangen en op de fotolijst en ik dacht aan dat moment dat ze voor mijn voeten gevallen was. Aman-Iman (water=leven) die emmer van het kostbaarste water heeft het leven van mijn moeder voor mijn ogen gered, ik wist niet wat ik moest denken op dat moment, na zoveel jaren wil je je moeder zien en ze valt voor je op de grond en je ziet helemaal geen beweging meer in haar lichaam en doordat iemand 'n emmer water op haar gooide zag je haar hand bewegen, dan kun je niets anders zeggen dan dat Aman-Iman, water=leven is. En nu na zoveel jaren later dat ik 'n stichting heb, die zich bezig houdt met water en " Aman-Iman" heet, is geen toeval. Ik heb wat met water, en ik denk, hoop dat mijn vader waar hij nu is ook trots op mij is dat ik mij inzet voor meer dan tienduizend mensen voor schoon en veilig drinkwater. Wat ook zo onvoorstelbaar is, dat ik nu ook succes boek met mijn stichting en dat is ook te danken aan mijn vader en wat hij mij geleerd heeft om altijd klaar te staan voor je medemens en altijd blijven geloven in jezelf, maar ik geloof ook dat ik altijd een hulp krijg van boven of waar mijn vader ook mag zijn.

woensdag 16 mei 2012

Aman-Iman Nieuwsbrief

Jaargang 4 - nummer 3 Bericht van Abakoula. Beste lezers, donateurs/sponsoren, voor mij als geborene in de woestijn was het vanzelfsprekend om zandkorrels te leren tellen, maar mijn handtekening op ‘n opdracht van honderdduizend euro te zetten was ’n droom. Een droom die dankzij jullie steun en jullie vertrouwen in mij is uitgekomen, daarom wil ik allen ongelooflijk bedanken. Ik hou het kort, maar jullie zijn niet van mij af. Het echte werk moet nog komen en ik hoop dat het niet zolang meer gaat duren dat ik sommigen van jullie de hand kan schudden, met een net gewassen hand van het water uit de bron van Inadougoum. Met vriendelijke groeten, Abakoula Argalaless Voorzitter Stichting Aman-Iman (water is leven) Abakoula in Parijs Vrijdag 16 maart is Abakoula met de Thalys vertrokken naar Parijs. In Parijs was een delegatie uit Niger aanwezig. Zij waren naar Frankrijk gekomen voor een Conferentie over Water. De stichting Aman-Iman vond dit zo belangrijk, dat zij besloten dat de voorzitter moest afreizen naar Parijs. In Parijs aangekomen heeft Abakoula gesprekken gevoerd met de minister van l’Hydraulique en de minster van Financiën. De gesprekken verliepen zeer voorspoedig voor de inwoners van Inadougoum. De bouw van de waterinstallatie zal binnenkort van start gaan. De overheid van Niger gaat de meerkosten van de installatie en de bouw van het reservoir bekostigen. Geweldig nieuws dus voor Aman-Iman en alle 10.000 inwoners van Inadougoum. Op dit moment is de boorfirma IGN Niger bezig om al haar materieel naar het dorp te brengen. Men hoopt voor het regenseizoen het eerste schone drinkwater omhoog te kunnen pompen. Abakoula en MR Issoufou Issaka, minister van l’Hydraulique Water reservoirs onder de bodem van de Sahara. Britse wetenschappers hebben ontdekt dat in Afrika honderd keer zo veel water onder de grond heeft zitten als aan de oppervlakte van het continent, in rivieren en meren, te vinden is. Lees verder Gastlessen op het ROC in Roermond. Op dinsdagochtend vertrok ik met de auto vol met spullen en een PowerPoint naar het ROC in Roermond. Jaspers Wichers van het COS Roermond had mij gevraagd om iets te vertellen over ons werk in Niger. Nadat ik alles had klaargezet kwamen de eerste studenten om mijn verhaal aan te horen. Heerlijk hoe jonge mensen enthousiast kunnen worden, wanneer je iets mag vertellen over je project. Het uurtje was om voordat de hele groep en ik het in de gaten had. Met een geweldig gevoel heb ik de morgen nog 2 keer mijn verhaal mogen vertellen. Een geweldige ervaring, die ik zeker nog vaker wil uitvoeren. Voor foto's kun je even kijken bij onze fotogalerij. Fons Bus Een ramp dreigt voor de hele Sahel. Wat is er aan de hand. Afgelopen jaar zijn de oogsten mislukt, de extreme droogte en de hoge voedselprijzen zorgen er voor dat in 8 landen van de Sahel een hongernood dreigt. Ook uit de 13 dorpen krijgen wij berichten van een dreigende hongersnood. Op dit moment trekken er al veel mensen richting de grote steden, in de hoop dat ze hier wat werk vinden, maar vooral dat ze aan eten kunnen komen. Stichting Aman-Iman wil een kort projectplan uitschrijven en aan organisaties die zich bezig houden met voedselprojecten een donatie vragen van ongeveer € 5000,00. De 13 dorpen kunnen hiermee al een hoop gezinnen helpen. Over de dreigende hongersnood in de Sahel is weer veel geschreven, maar wanneer wordt men nu eindelijk eens wakker, dat alleen structurele oplossingen het probleem voor eens en voor altijd kan oplossen. De waterinstallatie van Aman-Iman voor Inadougoum is zo'n structurele oplossing. Lees verder: Artikel van Radio des Nations Unies Artikel van Unicef Niger en Nepal een merkwaardige combi of toch niet Begin september ga ik met mijn partner Nicole voor 9 maanden naar Nepal om daar vrijwilligerswerk te gaan doen, meer precies in een klein dorpje Dhading genaamd, 3 uur lopen van de grote weg Kathmandu-Pokhara. Nicole zal daar werkzaam zijn in het begeleiden van 6 gezondheidsposten en ik in het lesgeven van Engels in het basisonderwijs en aan gezondheidswerkers. Twee jaar geleden ongeveer was er in het Trefcentrum van WitteVrouwenveld een dag over Niger georganiseerd door Aman-Iman. We werden toen, zoals dat wel eens gaat, een beetje meegetrokken in de organisatie en….we werden bovenal geraakt door het enthousiasme van Abakoula,Fons en Jo, wat later het bestuur bleek van de bovengenoemde stichting; ‘ Dat die dat allemaal met zijn drieën voor elkaar boksten…allabonheur’.....Die kunnen wel wat hulp gebruiken, dachten we, dus melden wij ons aan als vrijwilliger…en zo is het gekomen dat wij gaandeweg hand - en spandiensten verleenden op festivals, bijeenkomsten enz. Op die manier raakten we betrokken bij de waterputperikelen en de graanbanken van Inadougoum, de geboorteplaats van Aba. En telkens weer opnieuw treft ons de gedrevenheid voor hun zaak en het goede humeur van Aba en Fons. Tegelijkertijd reisden wij naar Nepal en raakten betrokken bij de problemen daar en de mensen die daar met veel enthousiasme werken aan verlichting/verbetering van de noden van achtergestelde bevolkingsgroepen, mensen zoals Rene Veld voor wiens stichting we gaan werken. Nepal-Niger een rare combi ? Op het eerste gezicht zijn het totaal verschillende landen. Niger liggend in/aan de Sahara ,vooral vlak en droog, door de Franse gekoloniseerd, dun bevolkt en onbekend, Nepal grenzend aan het dak van de wereld, bergachtig met veel regen, nooit gekoloniseerd maar totaal afhankelijk van India, dichter bevolkt, toeristisch trekpleister en zeer bekend. Maar bij nader inzien overheersen de overeenkomsten; beiden zijn landlocked met alle gevolgen van dien, dezelfde ontwikkelingsproblemen van armoede, werkloosheid, zelfvoorzienende landbouw, analfabetisme, slechte gezondheidszorg, geen eigen industrie maar wel afhankelijk van de ‘hulpindustrie’, problemen met democratie en corruptie en grote ongelijkheden in welvaart. Op vele indexen van UN diensten scoren zij beiden ongeveer even hoog of laag, het is maar waar je begint. En dus..werken we allemaal aan dezelfde problematiek en het doet er niet zoveel toe waar maar het gaat om de instelling, het gevoel van betrokkenheid en het beleven van de onderliggende solidariteit en compassie. We houden jullie op de hoogte en we zijn er zeker van jullie ook ons. Met hartelijke groet Nicole en Walter. Stichting Aman-Iman (water = leven) Heerdergroenweg 43 6224 JL Maastricht Nederland +31 (0)6-20020460 www.aman-iman.nl Afmelden voor de nieuwsbrief

dinsdag 6 maart 2012

''ONDERWIJS GEMIS, IS GEMIS VAN 'N DEEL VAN JE LEVEN''


''ONDERWIJS GEMIS, IS GEMIS VAN 'N DEEL VAN JE LEVEN''
Kunt u voorstellen hoe blij en gelukkig ik was 14 jaar geleden toen mijn eerste kind in dit welvarend land geboren werd? ik ging van blijdschap en geluk tussen alle die verpleegsters bidden om Allah/God te bedanken voor zijn geschenk, na alle ellende van de wereld gezien en meegemaakt te hebben is het mij eindelijk gelukt een kind te hebben, een kind in 'n land met talloze mogelijkheden voor een beter toekomst voor mijn kind.
Een paar jaar later moet ie naar de school, onderwijs volgen, iets waar ik altijd van gedroomd heb, maar helaas dank zij verschil tussen arm en rijk en door dictators heb ik mijn droom niet waar kunnen maken, maar nu is het voorbij mijn kind kan het voor ''mij inhalen'' want hier hebben ze het beste onderwijs van de hele wereld.
De dag dat ik mijn kind voor het eerst naar de school moest brengen van trots en geluk vond ik mijn stappen/loopstijl niet meer. Ik hoop dat de aarde mij vergeven kan van de harde stampen die ik zette richting school. Toen, bij de school aangekomen, me even voorstellen aan de juf van mijn kind, zelfs de apen kunnen mij niet evenaren op dat moment, zo trots was ik.
Tijdens het eerste schooljaar bleek al dat mijn kind niet met de gewone school mee kon, hij moest naar een passend onderwijs gaan. De grote schrik was er natuurlijk, net als iedere ouder als je te horen krijgt dat je kind niet op het normale onderwijs kan. Dan schrik je ervan, maar aangezien hetgeen ik allemaal meemaak had, was het voor mij een geruststelling toen de school mij aangaf dat ik me niet zoveel zorgen hoefde te maken want het aangepast onderwijs is net zo goed voor mijn kind als het gewone onderwijs.
Anno 2012 het jaar van het gedoog kabinet, 'n kabinet dat één niet in de regering zittende partij bepaalde wat met het land moet gebeuren, kabinet van bezuinigingen, kabinet dat bezuinigt op alle zwakken van het land, ook het passend onderwijs wordt getroffen door dit kabinet. Daar gaat mijn en de droom van andere duizenden ouders met kinderen die net extra aandacht nodig hebben om deel uit te maken van deze snelle maatschappij.
Weet dit kabinet wel wat van het gemis, als je nooit 'n kans had gehad om onderwijs te volgen? Nou, ik wil het met u wel delen, wat voor een kansen ik gemis heb, ongeacht mijn hoge intelligentie, mis ik heel veel, en wat denkt u van iemand die net wat meer nodig heeft om mee te komen in deze samenleving als ie geen passend onderwijs kan volgen?
Beste kabinet, ik vraag u om erover na te denken; bezuiniging op het onderwijs, is bezuiniging op de beschaving en welvaart, ik zou op alles bezuinigen als het moet, behalve onderwijs.
Ik vraag iedereen, die door de bezuinigingen van dit kabinet getroffen worden, dit verhaal door te lezen en door te sturen tot het kabinet der Nederlanden, want dit verhaal komt uit het diepste van het hart van iemand die door gebrek aan onderwijs niet geworden is die hij zou moeten zijn of behoorde te worden, en ik hoop dat mijn kind ook niet dezelfde beperking krijgt opgelegd door dit kabinet.
Met vriendelijke groet
Abakoula Argalaless de geitenhoeder

zaterdag 14 januari 2012

''OPEN ONBEANTWOORDE VRAGEN''


‘’OPEN ONBEANTWOORDE VRAGEN’’
Na ‘n lange zoektocht naar antwoorden op nog niet beantwoorde vragen, vond ik iets in een onverwachte hoek.
Een tijd geleden sprak ik een van de grondleggers van de millenniumdoelen in Maastricht. Ik vroeg aan hem "Waarom staat de corruptiebestrijding niet in de millenniumdoelen"? Zijn antwoord was; "de corruptie kun je niet definiëren en het is moeilijk om te bepalen wanneer men corrupt is". Maar….???? "En omdat de corruptie in bepaalde landen gepleegd wordt door grote jongens is dat ook te moeilijk om te onder zoeken. Men is ook voorzichtig met dat soort onderzoeken om de vriendschap en handelwijze tussen de partijen niet te verstoren".
Maar ik vraag mij nog steeds af waarom de armoedebestrijding als grootste doel in de millenniumdoelen wél staat, terwijl nog veel andere hooggeleerden zeggen dat de armoede ook te moeilijk te definiëren is. In Afrika bijvoorbeeld ziet men de armoede anders dan in Nederland. In Afrika honger, ziektes, vervuild water, onderontwikkeld, oorlogen, enz., dat is de armoede. Maar bv. in Nederland, als men geen TV,MOBILE-TELEFOON of COMPUTER in huis heeft dan leeft men onder de armoedegrens.
Dus ik zit nog steeds met onbeantwoorde vragen. Mijn zoektocht zet zich voort zonder resultaten, maar toch hoor ik mijn opa fluisteren in mijn oren "jongen, kijk om je heen dan gaat de wereld open voor jouw ogen, volg je hart en daar vind je de antwoorden die je zoekt".
"Maar opa, ik heb niet geleerd hoe ik die moeilijke antwoorden kan vinden". "Mijn lieve kleinzoon, dat je het niet geleerd hebt, wil niet zeggen dat je niet intelligent bent. Ik heb het ook niet geleerd, je vader heeft het ook niet geleerd en toch is je vader diegene geweest die altijd gezorgd heeft, dat de mensen in zijn omgeving water hebben en ík heb óók een eigen praktijk gehad waar ik mens en dier geholpen heb". "Maar opa wij leven nu in andere tijden waar men hooggeleerd moet zijn om de wereldproblemen te kunnen begrijpen". "Mijn kleinzoon ga, en volg je hart, blijf het vragen ook aan gewone mensen, ook aan mensen naast je, meestal komt het antwoord uit onverwachte hoek".
"Maar opa, nu ga ik iets aan u vragen; denkt u niet dat de corruptie de oorzaak is van alle ellende in de wereld"? " Nou mijn kleinzoon, ik zeg het nog tegen je, ik heb mijn tijd gehad, ik kan je daar geen antwoord op geven, maar blijf gewoon vragen aan de mensen waarmee je nu deze wereld samen deelt, je zeg zelf dat je in andere tijden leeft. Blijf het gewoon vragen en vergeet nooit wie je bent en schaam je nooit dat je niet geleerd hebt, zolang je jouw vragen met respect stelt en ouderen respecteert kom je ooit die antwoorden wel tegen".
Lieve mensen help mij om van mijn zoektocht een succes te maken, mijn zoektocht naar antwoorden op onbeantwoorde vragen.
Ik sta hier op de foto naast een van de grondleggers van de millenniumdoelen.
Dit is ’n verhaal van de niet geleerde professor Abakoula.
Abakoula Argalaless de geitenhoeder

DE WOESTIJN BEWONERS

Kamelen zijn echte woestijndieren met 2 bulten noem men kameel, de Dromedaris heeft 1 bult, die wordt gebruikt om vet op te slaan, daarom kan een kameel enkele dagen zonder water en eten.
Een jakhals eet restjes vlees van wat andere dieren overlaten, maar ze eten ook vruchten, insecten en andere kleine diertjes.

Stokstaartjes of aardmannetjes zijn best wel sluwe dieren, ze kunnen zich heel stil houden, soms wel “urenlang”, zij wonen in holletjes onder de grond en maken onder de grond hele lange gangetjes. Ze eten spinnen maar ook schorpioenen.
Dromedaris Jakhals Stokstaartjes
Woestijnrat of springmuis, weet zich goed te redden door weg te springen.
Woestijnkievit, ook vogels vind je in de woestijn, maar wel in de buurt waar toch mensen wonen, want daar is het meeste voedsel te vinden.
De slangen zoals ook de adder kunnen muizen en ratten helemaal doorslikken.
Woestijnrat Woestijnkievit Buidelspringmuis en
Adder
De gemsbok of antilope eet gras en planten.
De neushoorn is een gevaarlijk dier, want met zijn hoorn kan hij je flink pijn doen. Hij eet gras en takjes en kan wel 100 liter per dag drinken en tientallen kilo’s eten

Gemsbok (antilope) Neushoo

Salamanders en hagedissen vind je in klein en in groot, ze eten insecten.
Antilopen vind je in groepen, zij eten gras en planten

Salamander Antilope

Een mannetjesleeuw herken je aan zijn manen, hoe donkerder de manen hoe sterker de leeuw is.
De tijger heeft zijn strepen om niet op te vallen, dus hij past met zijn kleuren tussen de planten/struiken zodat je hem niet ziet.
Leeuw tijger
De aasgier eet van de restjes vlees dat andere dieren overlaten, dus aas.
De leguaan eet insecten, en door zijn kleur zie je hem bijna niet.
Een struisvogel is de grootste loopvogel van de wereld, een ei van een struisvogel kan wel meer dan 1 kilo wegen

Aasgier Leguaan Struisvogelbaby

Wat mis je in deze rijtje? de Toearegs natuurlijk!!! Geef de woestijn bewoners water want water=leven
www.aman-iman.nl

zaterdag 24 december 2011

De Nieuwe president wil Water voor ieder Nigereze


Les pénuries d’eau potable que connaissent certains quartiers de la capitale ne seront plus qu’un mauvais souvenir d’ici 2013. En effet, le Président de la République, Chef de l’Etat, M. Issoufou Mahamadou, a lancé officiellement les travaux de renforcement
et d’extension des installations d’alimentation en eau potable de la ville de Niamey.

La cérémonie s’est déroulée au quartier Niamey 2000 sur la route de Filingué, dans le 4ème arrondissement. Elle a enregistré la présence du président de l’Assemblée nationale, des députés nationaux, des membres du gouvernement, des représentants du corps diplomatique, du gouverneur de la région et du maire central de Niamey ainsi que de plusieurs invités. Les populations des quartiers environnants, principales victimes des pénuries d’eau, se sont aussi massivement rendues sur le site. Les travaux exécutés par une société belge consisteront en la construction d’une station de pompage de 1350m3/h, d’un réservoir en béton armé d’une capacité de 2000 m3 sur une tour de 30 m de hauteur, la pose de 19 km de conduites de refoulement en fonte ductile DN 700 (8.800ml) et DN 400 (10.800 ml) et la pose de 82 km de conduites PVC de distribution DN 63 à DN 315. En outre, 3000 branchements sociaux et 50 bornes fontaines seront réalisés par la Société d’Exploitation des Eaux du Niger (SEEN).

Le délai d’exécution de ces travaux prévus pour finir en mars 2013 est de 24 mois. Le coût total du projet est 12 milliards 383 millions de Fcfa. Ce financement est réparti entre la FINEXPO, un organisme belge de financement pour 48,6%, ORET (un organisme hollandais de financement) pour 48,1%, la Société de Patrimoine des Eaux du Niger (SPEN) pour 2,3% et la SEEN pour 1,0%. Une fois réalisé, ce projet d’extension alimentera les quartiers Koira Tégui, Dan Zama Koira, Cité députés, Niamey 2000, Sary Koubou et Saga Fandou, soit une population estimée à plus de 42.500 habitants. Une situation qui vient soulager les autorités régionales et celles de la ville de Niamey. En effet, souligne la gouverneure de la région de Niamey, la pénurie d’eau potable est une réelle préoccupation pour les populations de certains quartiers de la capitale. C’est pourquoi, Mme Kané Aichatou Boulama a exprimé toute la gratitude des populations aux autorités de la 7ème République pour avoir songé à résoudre ce problème. ‘’Toutes les structures et les forces vives au niveau de la région se tiendront aux côtés des autorités dans la mise en œuvre des différents programmes visant la modernisation de Niamey’’, a assuré la gouverneure de Niamey. Pour le ministre de l’Hydraulique et de l’Environnement, ce projet s’inscrit dans le cadre de l’ambitieux programme du Chef de l’Etat en matière d’accès des populations à l’eau potable. Ce programme, rappelle le ministre Issoufou Issaka, prévoit un investissement de 600 milliards de francs CFA et vise à relever le taux d’accès à l’eau potable de 48% en 2009 à 58% en 2015 en milieu rural et de 74% à 85% en milieu urbain pour la même période. Le ministre Issoufou Issaka a saisi cette occasion pour présenter le bilan actualisé des réalisations au 30 novembre 2011 dans le domaine de l’hydraulique. D’après ce bilan, quelque 1451 équivalents points d’eau moderne ont déjà été réalisés dans le secteur de l’hydraulique rurale contre 1306 pour l’année 2010 ; 687 autres ouvrages sont en cours d’achèvement. En outre, 24 forages ont été réalisés, 70 km de canalisations posés, une station de reprise, une de pompage et quatre châteaux d’eaux sont en construction. Par ailleurs, le ministre Issoufou Issaka a souligné le lancement récent du Projet Eau et Assainissement en milieu urbain d’un coût d’environ 45 milliards de francs CFA financé par la Banque Mondiale. Quant au représentant de la Coopération technique belge, il a indiqué que le renforcement et

l’extension des installations d’alimentation en eau de Niamey contribueront à l’atteinte des OMD par le Niger. Aussi, le clou de la cérémonie a été la pose de la première pierre par le Président Issoufou Mahamadou, sous une acclamation générale des officiels et populations riveraines massées sur le site.

Siradji Sanda



23 décembre 2011
publié le 23 décembre 2011
Source : Sahel Dimanche




pub

dinsdag 20 december 2011

Actie Voor Alleenstaande Moeders


‘’Actie voor alleenstaande moeders’’
Alles is welkom op ABN AMRO 57.69.16.978 (IBAN:NL65 ABNA 0576916978 BIC: ABNANL2A ) al vast bedankt.

De feestdagen komen er aan en dan is het de tijd van verzoening en samenhorigheid. Er zijn talloze acties voor alleenstaande moeders die hun mannen verloren zijn tijdens een oorlog, maar wat doet het voor moeders die hun mannen verloren zijn door iets anders, zoals een verschrikkelijke ziekte of door een ongeluk en daardoor alleen zijn komen te staan met hun kinderen.
Ik heb mijn radio vandaag even uit moeten zetten, omdat ik de hartverscheurende verhalen uit de Ivoorkust mij zo raken, dat ik het niet meer kan verdragen om het keer op keer te horen. Maar gelukkig komen ook leuke verhalen uit Leiden van die jonge mannen zich voor de laatste weken van december in het glazenhuis hebben opgesloten voor alleenstaande moeders. Er komen ongelooflijke bedragen binnen, ingezameld door jong en oud, scholen, bedrijven, instellingen, sms-ers, twitter, facebook, hyves, van alle kanalen wordt geld ingezameld.
Het zou fijn zijn als de andere alleenstaande moeders niet vergeten worden, zoals mijn moeder die 31 jaar geleden haar man verloor door ‘’dorst’’. Tijdens het graven op zoek naar water is mijn vader om het leven gekomen, toen moest zij alleen zorgen voor haar 4 kinderen. De helft van de dag besteedde zij aan water en hout halen.
Nu 31 jaar later is een van haar 4 kinderen bijna 5 jaar bezig om de droom van zijn omgekomen vader waar te maken d.m.v. een waterinstallatie voor die andere minstens 10.000 moeders en kinderen in het gebied waar het ongeluk van mijn vader 31 jaar geleden gebeurde.
Beste mensen, beste lezers, begrijp de schrijver van dit verhaal niet verkeerd. Het klinkt alsof de schrijver van dit verhaal jaloers is of de actie voor deze moeders afkeurt, in tegendeel, in 2007 heb ik ook meegedaan om geld in te zamelen voor hetzelfde glazenhuis. Voor Serious Request ben ik toen op het koude Winterwonderland in Maastricht gaan schaatsen met het nummer van hun op mijn rug, op scholen een sms- actie gehouden en nog meer.
In het zelfde jaar ben ik samen met een aantal vrienden iets anders gaan doen… ook voor moeders en kinderen die uren moeten lopen om vervuild water te halen.
Beste mensen, beste lezers, de feestdagen komen er aan, tijd van verzoening, tijd voor elkaar, tijd voor samenhorigheid, tijd om te helpen. En als u Serious Request deze keer wil overslaan of nog iets over heeft, help dan de schrijver van dit verhaal en zijn vrienden het jaar 2012 om een onvergetelijk jaar voor de regio Inadougoum te maken, wij zijn na 5 jaar bijna klaar. Help de moeders van de regio Inadougoum.

Abakoula Argalaless
Van geitenhoeden en kamelen drijven tot ’n modern mens met hyves, facebook, twitteraar geworden.

vrijdag 11 november 2011

LIBIË


Sinds de gebeurtenissen in Libië, maar liefst 100 000 mensen staken de Libische grens met Niger. Veel Nigerianen maar ook uit West-Afrikaanse landen waaronder de oorlog vluchtte naar toevlucht te nemen in Niger. Onder deze vluchtelingen zijn ex-strijders, die hebben geholpen om te gaan met Kadhafi Libische rebellen. In hun verwarring, verlieten zij met hun wapens van oorlog, volgens sommige bronnen, verspreid in de woestijn. Als dit is, is de veiligheid ernstig bedreigd in het noorden van ons land. We herinneren ons dat de komst van de nieuwe autoriteiten van de Republiek de zevende, na de pauze gevestigd, hebben de militaire escortes verwijderd in de regio Agadez het feit dat tijdens de afgelopen 4 jaar Nigerianen reizen in de voorwaarden van de beperkte gegeven die geabsorbeerd veel geld. Nu met deze nieuwe situatie, is het vrij duidelijk dat de voorwaarden niet is voldaan om de veiligheid van personen en goederen te garanderen.
De oorlog in Libië heeft geleid tot een onberekenbare gevolgen voor de bevolking, alsmede van de Staat die zeker zal worden een fatale klap op de economische en veilig. De regering van Brigi Rafini moet zo snel stappen te ondernemen om niet alleen zorgen voor de integriteit van het grondgebied, maar ook zorgen voor de stroom van mensen en goederen. Onze strijdkrachten en veiligheid moet beschikken over aanzienlijke middelen te vechten tegen banditisme resterende bevatten geen zweem van rebellie en omgaan met de terroristische dreiging van AQIM dat er slechts een jaar verwijderd in de stad Arlit Franse burgers en Afrikaanse landen, waarvan sommige nog steeds in gevangenschap.

De dreiging is voldoende alarmerend dat sterke maatregelen zijn gepland om deze aan te pakken. De eerste benoemingen als militaire gouverneurs op het gebied van chronische onveiligheid (Agadez, Diffa en Tillaberi) en ex-rebellenleiders op als adviseurs van het voorzitterschap en de Nationale Assemblee zijn ze gegarandeerd aan de bevatten Beveiliging crisis? Niet duidelijk is waarom het belangrijk is voor onze leiders niet achterover te leunen. God save the Niger en zijn mensen!

donderdag 18 augustus 2011

18-08-2011 De werelds grootste ontwikkelingsorganisaties


18-08-2011 is werelds grootste ontwikkelingsorganisaties aan het vergaderen over hoe ze het probleem in oost Afrika kunnen oplossen.
Er zijn wereldwijd miljoenen ingezameld voor hongersnood in Afrika, ondanks zoveel ingezameld geld zitten de organisaties met hun handen in de haren, er zijn de allerbeste deskundigen ingeschakeld om te beraden over het fenomeen.
Terwijl werelds grootste organisaties aan het vergaderen zijn, komen uit onverwachte hoeken van de wereld de nodige kritiek, zoals wat de Nigeriaanse professor Dr. Umar Fatih zei; dat westerlingen gelden voor zich zelf inzamelen, want met alle gelden dat zij ingezameld hebben kopen ze luxe materialen om Afrika te ‘’helpen’’ maar wat gebeurt er mee? Ze genieten van deze luxe in Afrika zonder na te denken dat ’n patiënt zelf aan de dokter moet aangeven waar hij pijn heeft en niet door iemand anders.
Alle goederen en gelden die ze naar Afrika meenemen nemen ze mee terug en kennis waar ze mensen in Afrika mee kunnen helpen geven ze niet weg. Ze komen naar Afrika met dure deskundigen, professors, ingenieurs en arbeiders, maar de resultaten na een missie blijven onzichtbaar, en dat gaat zo eeuwenlang. Hij zei ook de westerlingen nemen Afrikanen niet serieus, zij vertrouwen Afrikanen meer in het bedienen van een geweer dan het bestuur van een tractor om het land te bewerken.
Maar hij haalde ook uit richting Afrikaanse landen, waar hij zei; Afrikanen moeten nu hun problemen zelf oplossen, niet wachten op hulp uit het westen. Wat hebben Afrikanen tot nu toe gedaan in Somalia en Kenia? Ze hebben laatst vergaderd in Equatorial Guinea en zonder enige besluit zijn ze daar weggegaan, terwijl ze wisten dat het er op aankomt vanwege wat nu in Afrika gaande is. Door laksheid van de bazen van Afrika is Afrika kapot gegaan, en nu wordt het tijd dat ze iets gaan doen zonder naar het westen te kijken of te wachten op traagheid van westen.

vrijdag 3 juni 2011

European Parlement


Denk vooral aan wat de voorzitter van de Europese Commissie gisteren in Brussel tegen mij zei, toen ik hem vragen stelde over problemen rondom Toearegs; hij had 2 minuten nodig om het te formuleren en zei uiteindelijke tegen mij, letterlijk "als er een probleem is moet je ook proberen ervan te profiteren". En daarmee wou hij zeggen, nu gaan ze 50 tot 100 miljard Cfa beschikbaar stellen voor Niger om mensen die teruggekeerd zijn ui Libië te helpen. Dus wij moeten ook op die manier proberen ervan te "profiteren".
Ik hoor het wel van jullie,

donderdag 24 maart 2011

De scheiding van Kerk en Staat



21-03-2011 De scheiding van kerk en staat.
Ik was aan het luisteren naar de radio vandaag, ik hoorde een discussie over de scheiding van kerk en staat. Het thema was natuurlijk “de hoofddoek”, het belangrijkste geloof symbool van deze tijd en het meest besproken onderwerp van de laatste 5 jaar.
Er worden heel veel discussies gevoerd of wel of niet een hoofddoek gedragen mag worden in de overheidsinstellingen, daar ging het ook vandaag over. Er was een mevrouw aan de telefoon die zei als ze de hoofddoek verbieden dan kunnen ze alle geloofssymbolen verbieden, zoals kruishanger, keppeltje en ander symbolen of petten, hoeden, of ander hoofddeksels enz. enz.
Liever broeders en zusters,
Ik ben meer dan 200 jaar moslim, hier bedoel ik mee, dat ik niet bekeerd moslim ben, zover als ik weet zijn mijn voor- vóórouders meer dan 200 jaar geleden bekeerd tot islam, en wij leven nu in 2011 maar ik kan de discussies van nu niet meer volgen, het lijkt alsof het dragen van hoofddoek het allerbelangrijkste is, om een goed moslim te zijn moet je een hoofddoek dragen.
Maar mijn broeders en zusters, wij leven in een wereld waar de scheiding van kerk en staat al eeuwenlang gaande is, en wat wij vaker vergeten, is dat wij als moslims zijnde, weten en geloven wat de islam zegt nl. “daar waar je bent hoor je te zijn”, misschien val ik in herhaling, want wat ik nu zeg is een herhaling van wat wij als moslim zijnde weten.
Broeders en zusters,
Allah zegt wees geduldig, en nu is de tijd om geduldig te zijn, wij moeten de staat niet forceren om ons te accepteren met onze hoofddoeken of andere symbolen, wij moeten kunnen begrijpen dat de staat geen behoefte heeft aan onze symbolen, want die tijd is voorbij.
Broeders en zusters,
Wat is mooi aan werken bij Hema met een hoofddoek, of achter een Gemeenteloket met een hoofddoek, liever werken bij een slager om een Hema worst te draaien, dan dat ik achter een Gemeenteloket zit met een hoofddoek. Wees geduldig, en probeer hier te zijn, Takya plegen zoals anderen zeggen past niet in deze samenleving.
Vinden jullie het gek dat de mensen die Islam proberen te vernietigen, dat zij allerlei manieren verzinnen zoals het woord Takya. Als een docent weigert vrouwen een hand te geven na een bedevaart naar Mekka, nou dat kun je noemen “Takya plegen”. Er staat beschreven in de Koran dat als je naar een bedevaart bent geweest, dan moet je proberen het vast te houden dat betekent dat je alleen maar bezig met je geloof moet zijn, maar er staan meer dingen in de Koran beschreven, waar wij soms te ver proberen te interpreteren waardoor wij in de fout gaan, soms denken wij te ver, zoals wij soms denken dat zolang we jong zijn kan ik alles doen wat ik wil, want er is een advies die wijst naar, als je de 40 jaar gepasseerd bent dan moet je minder uitbundige dingen gaan doen. Wij nemen gewoon sommige dingen te letterlijk daardoor gaan wij de fout.
Omdat ergens staat dat je na je 40ste rustiger moet doen, dat wil niet zeggen dat je in jouw jonge jaren allerlei kattenkwaad moet uithalen zoals ; disco’s onveilig maken, rokken jagen, drugshandel, diefstal plegen, tankstations overvallen, enz. enz. Vinden wij het gek dat iemand zulke woorden als Takya gaat verzinnen om de Islam te vernietigen?
Beste Broeders en Zusters,
Tot nu toe heb ik nog niet gehoord of gelezen dat iemand ontslagen is, vanwege dat hij/zij de Koran leest tijdens zijn/haar pauze op het werk , want iedere dag een stuk uit de Koran lezen is belangrijker dan het dragen van een hoofddoek. Broeders en Zusters ik wil ook 4 vrouwen hebben, maar dat heb ik ook niet kunnen aanschaffen omdat het niet in de maatschappij waar wij nu proberen een deel van te zijn past, maar ik ben nooit iemand tegengekomen in dit land die er moeite mee heeft. Broeders en Zusters, Allah is vergevend en hij zal ons vergeven als wij onze hoofddoek inruilen met behoud van onze baan, wees geduldig want je hoort hier te zijn.
Beste Broeders en Zusters,
Wordt het niet tijd om mee te doen aan Twitteren, Facetbook, hyves om onze broeders en zusters te ondersteunen om de revolutie naar hier te halen? Wordt het niet tijd dat wij accepteren dat de scheiding van kerk en staat helder en duidelijk is? Wordt het niet tijd dat wij accepteren dat de staat ons niet meer nodig heeft? Wordt het niet tijd dat wij accepteren dat onze symbolen schadelijk kunnen zijn voor het besturen van de staat?.
Lieve Broeders en Zusters,
Wat vinden wij eigenlijk van de positie van onze leiders binnen de Islam? Wat vinden wij ervan hoe onze leiders omgaan met de mensen? Zoals in Tunesië, Libië, Egypte, Jemen, Syrië, Saudi Arabië, Algerije en de rest van de Islamitisch wereld? Wordt het niet tijd dat wij accepteren dat wij in 2011 leven?.
Beste broeders en zusters,
Het woord scheiding van kerk en staat zegt genoeg, als de staat door een meerderheden, die niet om geloof of symbolen geeft bestuurd wordt, dan valt er niets anders aan te doen voor gelovigen, dan te leven waar ze moeten zijn, dat betekent dat wij naar hier gekomen zijn en nu moeten wij ook hier proberen er wat van te maken.
Er wordt vaker vergelijkingen gemaakt met wat zij noemen, appel vergelijken met peer, ik bedoel dat met die ene vrouw die door de telefoon zei dat ze ook kruisjes moeten verbieden. Ik vind dat wij elkaar diep in de ogen moeten kunnen kijken en eerlijk tegen elkaar durven te zeggen wat wij vinden.
Je kan het dragen van een kruisje niet vergelijken met het dragen van een hoofddoek, ik ben nooit iemand uit dit land tegengekomen die een hoofddoek draagt omdat hij/zij dat mooi vond.
Beste broeders en zusters,
Volg je hart en wees geduldig zoals hoe de islam het beschrijft “geduld is een schone zaak”, met geduld maak je soep van een steen, kennen jullie het verhaal van een Imam die nooit met iemand in discussie gaat? Dat iemand geprobeerd heeft met hem in discussie te gaan en dat dat niet gelukt was?.
Deze man heeft tegen iedereen gezegd ik ga een hevig discussie met de Imam aan, toen hij bij de Imam kwam werd hij met een warm hart ontvangen. Hij werd voorzien van eten drinken en alles wat je maar voor je gast kan geven om hem tevreden te stellen, dan pas komen de vragen zoals “wat kan ik voor u doen” en “is alles naar uw zin” enz. Nu denkt de man; nu is het tijd om met de Imam in discussie te gaan. Hij zei “oh, ongelooflijk, onderweg naar hier heb ik iets raars meegemaakt”,” oh”, zei de Imam “zoals wat” vroeg hij. “Ja, onderweg naar hier zag ik een ezel op de top van een boom van 6 meter hoog zitten” zei de man. De Imam kijkt hem aan en knikt en schud zijn hoofd en zei “er is niets onmogelijk voor Allah”.
U kunt zelf raden wat die man op dat moment voelde, maar Allah houd van iedereen, ook de man die discussies met iedereen zoekt. Wij moeten geduld hebben, het woord zegt genoeg; de scheiding van kerk en staat is een duidelijke teken dat nu heerst. Wij leven in 2011, de tijd van staat zonder geloof, dat is een feit.
Wij zullen het moeten accepteren en niet anders, dit is de tijd van Facebook, Twitter, hyves en Skype.
Beste broeders en zusters,
Allah zegt “waar je bent hoor je te zijn”, wij zijn hier en wij horen hier te zijn.
In de naam van Allah, de Barmhartige, de Genadevolle. Zeg:’’ Allah is Één. Allah is Eeuwig en Absoluut. Hij verwekt niet en heeft niet verwekt en Hij heeft geen één gelijke.
Wees geduldig je hoort hier te zijn.

Mijn vraag aan u is “heeft u vandaag gegeten en gedronken?” Heeft u nog een euro over? Geef het aan deze organisatie, ze zorgen ervoor dat de kinderen van de regio Inadougoum schoon drinkwater krijgen, want deze kinderen leven in een hete woestijn zonder schoon drinkwater, water=leven. www.aman-iman.nl
Bankgegevens
Rekeningnummer ABN AMRO bank 57.69.16.978
Ten name van Stichting Aman-Iman Landgraaf

IBAN: NL65 ABNA 057.69.16.978
BIC: ABNANL2A
Inschrijving KVK
KvK Zuid Limburg 14094163

Bijvoor baat dank
Met vriendelijke groet
Abakoula Argalaless